რევმატოიდული ფაქტორის მომატება აღინიშნება შემდეგ შემთხვევებში:

რევმატოიდული ართრიტი;რევმატიზმი;ინფექციური მონონუკლეოზი;მწვავე ანთებითი პროცესები;სისტემური წითელი მგლურა;ტონზილიტი;ტუბერკულოზი;სიფილისი;ბაქტერიული ენდოკარდიტი;ვირუსული ინფექციები;ფილტვის დაავადებები (სარკოიდოზი, ინტერსტიციული ფიბროზი);ღვიძლის პათოლოგიები (ციროზი, ჰეპატიტები);ონკოლოგიური დაავადებები (ლეიკემია, ლიმფომა, მსხვილი ნაწლავის კიბო);ავტოიმუნური დაავადებები;ასაკობრივი ცვლილებები.რევმატოიდული ფაქტორის ნორმული ან უარყოფითი მაჩვენებელი არ გამორიცხავს რევმატოიდული ართრიტის არსებობას განსაკუთრებით დაავადების ადრეულ სტადიაზე

• სისხლის საერთო ანალიზი, ედს (CBC + ESR);
• შარდის საერთო ანალიზი;
• კრეატინინი (Creatinine), სისხლში;
• კრეატინინის კლირენსი;
• შარდმჟავა (Uric Acid), სისხლში;
• ელექტროლიტები, სისხლში (Na, K, Cl, Ca);
• ღვიძლის ფუნქციური სინჯები (ALT, AST, GGT, საერთო და პირდაპირი ბილირუბინი);
• გლუკოზა (GLUC), პლაზმაში;
• ლიპიდების განსაზღვრა სისხლის შრატში (TCHOL, TG, LDL-CHOL, HDL-CHOL, VLDL-CHOL, AI);
• საერთო ცილა (Total Protein), შრატში;
• ალბუმინი (ALB), შრატში.

გამოყენებული წყაროები:

• medscape.com
• uptodate.com
• clevelandclinic.org
• mayoclinic.org
• ნინო ღულათავა - სამედიცინო დირექტორი
• ნინო მურადაშვილი - ჰემატოლოგიის, ბიოქიმიის და იმუნოლოგიის მიმართულების ხელმძღვანელი
• ლევან არჯევანიძე - კომერციული დირექტორი