ალბუმინის დაქვეითება შესაძლოა აღინიშნებოდეს შემდეგ მდგომარეობებში:

• ღვიძლის დაავადებები (მაგ., ჰეპატიტი ან ციროზი), რომელთა დროსაც ღვიძლი ვერ უზრუნველყოფს ალბუმინის ადეკვატურ სინთეზს;

• თირკმლის დაავადებები (განსაკუთრებით ნეფროზული სინდრომი), რომელთა დროსაც ალბუმინი შარდით გამოიყოფა;

• არასრულფასოვანი კვება და მალაბსორბცია - როდესაც ორგანიზმი ვერ იღებს ან ვერ ითვისებს საკმარის საკვებ ნივთიერებებს;

• ხანგრძლივი ანთებითი პროცესები და მძიმე ინფექციები;

• კანის ვრცელი დამწვრობა;

• გულის უკმარისობა;

• სითხის ჭარბი შეკავება (ჰიპერჰიდრატაცია).

ალბუმინის მომატება შედარებით იშვიათია და ჩვეულებრივ ასოცირდება ორგანიზმის გაუწყლოებასთან (დეჰიდრატაციასთან).

ალბუმინის დონეზე გავლენას ახდენს ასევე ზოგიერთი მედიკამენტი, ორსულობა და მწვავე დაავადებები, ამიტომ შედეგი ყოველთვის ფასდება კლინიკური სურათისა და სხვა გამოკვლევების გათვალისწინებით.

ლაბორატორიული კვლევის შედეგები ყოველთვის უნდა შეფასდეს ექიმის მიერ პაციენტის ანამნეზთან და სხვა გამოკვლევებთან ერთად.

• საერთო ცილის განსაზღვრა სისხლის შრატში (TP);

• გლობულინის განსაზღვრა სისხლში (Globulin);

• ღვიძლის ფუნქციური სინჯები (ALT,AST,GGT,ALP,TBIL,DBIL);

• კრეატინინის განსაზღვრა სისხლის შრატში (Creatinine);

• შარდოვანას განსაზღვრა სისხლის შრატში (Urea);

• ცილის განსაზღვრა 24-საათიან შარდში (Protein, 24h Urine);

• სისხლის საერთო ანალიზი, ედს (CBC+ESR);

• C-რეაქტიული ცილის განსაზღვრა სისხლის შრატში, რაოდენობრივი (CRP).

გამოყენებული წყაროები:

• medlineplus.gov - Albumin Blood Test

• medlineplus.gov - Albumin blood (serum) test

• medlineplus.gov - Total Protein and Albumin/Globulin (A/G) Ratio

• ნინო ღულათავა - სამედიცინო დირექტორი;

• ნინო მურადაშვილი - ჰემატოლოგიის, ბიოქიმიის და იმუნოლოგიის მიმართულების ხელმძღვანელი;

• ლევან არჯევანიძე - კომერციული დირექტორი.