იმუნოჰისტოქიმიური (IHC) კვლევის შედეგი არის თვისობრივი (აღწერითი) — ფასდება, გამოხატავს თუ არა ქსოვილი/უჯრედი კონკრეტულ მარკერს და რა ლოკალიზაციით (ბირთვული, ციტოპლაზმური ან მემბრანული) და ინტენსივობით ვლინდება ის.

დადებითი შეღებვა მიუთითებს, რომ ქსოვილში გამოვლინდა შესაბამისი ცილა (ანტიგენი), რაც პათოლოგს ეხმარება უჯრედების ჰისტოგენეზის, დიფერენცირების ხარისხისა და ნეოპლაზიური პროცესის ტიპის დადგენაში.

უარყოფითი შეღებვა მიუთითებს, რომ შესაბამისი მარკერი არ გამოვლენილა. ცალკეული მარკერის შედეგი იშვიათად არის დიაგნოსტიკურად საკმარისი – იგი ინტერპრეტირდება მთლიანი მარკერული პანელის, ქსოვილის მორფოლოგიისა (H&E) და კლინიკური მონაცემების კონტექსტში.

თითოეული მარკერის დიაგნოსტიკური მნიშვნელობა დამოკიდებულია კონკრეტულ კლინიკურ შემთხვევასა და სხვა მარკერების შედეგების ერთობლიობაზე.

ლაბორატორიული კვლევის შედეგები ყოველთვის უნდა შეფასდეს კლინიცისტის მიერ პაციენტის ანამნეზურ მონაცემებთან და სხვა დიაგნოსტიკური გამოკვლევების შედეგებთან კომპლექსურად.

• იმუნოჰისტოქიმიური მარკერული პანელი (რამდენიმე მარკერი ერთად);

• იმუნოციტოქიმიური გამოკვლევა (ციტოლოგიურ მასალაში);

• Her2-ის ამპლიფიკაციის განსაზღვრა in situ ჰიბრიდიზაციის მეთოდით;

• მოლეკულურ-გენეტიკური კვლევები (PCR, NGS - ჩვენების მიხედვით);

• სისხლის საერთო ანალიზი, ედს (CBC+ESR);

• შესაბამისი სიმსივნური მარკერები სისხლში (CEA, CA 15-3, CA 125, CA 19-9 - ლოკალიზაციის მიხედვით).

გამოყენებული წყაროები:

• ncbi.nlm.nih.gov - Immunohistochemistry: principles and clinical applications

• pubmed.ncbi.nlm.nih.gov - Immunohistochemistry in diagnostic surgical pathology

• ihcworld.com - Introduction to Immunohistochemistry

• ნინო ღულათავა - სამედიცინო დირექტორი;

• ალეკო ხარებაშვილი - ჰისტოპათოლოგიის განყოფილების უფროსი, პათოლოგანატომი;

• ლევან არჯევანიძე - კომერციული დირექტორი.