იმუნოგლობულინ M-ის განსაზღვრა სისხლში (IgM)

იმუნოგლობულინ M-ის განსაზღვრა სისხლში (IgM)

ფასი: 40 ₾

კვლევის შესახებ

იმუნოგლობულინი M (IgM) არის ანტისხეული, რომელსაც იმუნური სისტემა გამოიმუშავებს ინფექციის საპასუხოდ. IgM მოლეკულური მასით უდიდესი ანტისხეულია სისხლში და პირველად სინთეზირდება ორგანიზმში ახალი ინფექციის (ბაქტერიული, ვირუსული, პარაზიტული) ან უცხო ანტიგენის გამოვლენის პასუხად.

IgM სინთეზდება B-ლიმფოციტების მიერ და უმეტესწილად ცირკულირებს სისხლის ნაკადსა და ლიმფურ სითხეში. ის წარმოადგენს ე.წ. „ადრეული პასუხის“ ანტისხეულს; მისი დონე სწრაფად მატულობს ინფექციის პირველ კვირებში, შემდეგ კი თანდათან მცირდება, რადგან მას ცვლის IgG (გვიანი ტიპის, ხანგრძლივი იმუნური მეხსიერების ანტისხეული).

IgM-ის რაოდენობრივი განსაზღვრა ეხმარება ექიმს ინფექციური პროცესის სტადიის (ახალი ან ძველი), იმუნური სისტემის სტატუსისა და გარკვეული აუტოიმუნური და ჰემატოლოგიური დაავადებების შეფასებაში.

IgM-ის დონის ცვლილება შესაძლოა მიუთითებდეს როგორც აქტიურ ინფექციაზე, ისე იმუნოდეფიციტურ მდგომარეობაზე ან მონოკლონური გამაპათიის მქონე ჰემატოლოგიურ დაავადებაზე.

რა შემთხვევაში უნდა ჩაიტაროთ კვლევა?

კვლევის ჩატარება რეკომენდებულია შემდეგ შემთხვევებში:

• აქტიური ინფექციური დაავადების ეჭვი (ბაქტერიული, ვირუსული, პარაზიტული);

• ხშირი ან განმეორებითი ინფექციები (განსაკუთრებით სასუნთქი გზებისა და კუჭ-ნაწლავის);

• იმუნური სისტემის ფუნქციის შეფასება (პირველადი ან მეორადი იმუნოდეფიციტის ეჭვი);

• ჰიპერ-IgM სინდრომის ეჭვი;

• მაკროგლობულინემიის (ვალდენსტრემის) ან სხვა ლიმფოპროლიფერაციული დაავადებების დიაგნოსტიკა და მონიტორინგი;

• აუტოიმუნური დაავადებების (რევმატოიდული ართრიტი, სისტემური წითელი მგლურა) დიფერენციული დიაგნოსტიკა;

• ღვიძლის ქრონიკული დაავადებები (პირველადი ბილიური ქოლანგიტი);

• ახალშობილებში თანდაყოლილი ინფექციების (TORCH) ეჭვი.

ინტერპრეტაცია

IgM-ის მაღალი მაჩვენებელი შესაძლოა გამოვლინდეს შემდეგ შემთხვევებში:

• მწვავე ვირუსული ან ბაქტერიული ინფექციები (ვირუსული ჰეპატიტი, ციტომეგალოვირუსი, ეპშტაინ-ბარის ვირუსი, ტოქსოპლაზმოზი);

• პარაზიტული ინფექციები (მალარია, ტრიპანოსომოზი);

• ჰიპერ-IgM სინდრომი;

• ვალდენსტრემის მაკროგლობულინემია (მონოკლონური IgM-ის წარმოქმნა);

• პირველადი ბილიური ქოლანგიტი (ღვიძლის ქრონიკული აუტოიმუნური დაავადება);

• რევმატოიდული ართრიტი;

• ნეფროზული სინდრომის ზოგიერთი ფორმა;

• ახალშობილებში თანდაყოლილი ინფექციები (IgM პლაცენტას არ კვეთს, ამიტომ მისი არსებობა ახალშობილში მიუთითებს შიდაუტერულ ინფექციაზე).

IgM-ის დაბალი მაჩვენებელი შესაძლოა გამოვლინდეს შემდეგ შემთხვევებში:

• პირველადი იმუნოდეფიციტი (სელექციური IgM-დეფიციტი, საერთო ცვალებადი იმუნოდეფიციტი - CVID);

• მძიმე კომბინირებული იმუნოდეფიციტი (SCID);

• იმუნოსუპრესიული თერაპია (კორტიკოსტეროიდები, ქიმიოთერაპია);

• პროტეინ-მკარგავი ენტეროპათია, ნეფროზული სინდრომი (ცილების დაკარგვა);

• მრავლობითი მიელომა (IgG ან IgA ტიპის);

• გენეტიკური სინდრომები (ვისკოტ-ოლდრიჩი, ატაქსია-ტელანგიექტაზია).

ლაბორატორიული კვლევის შედეგები ყოველთვის უნდა შეფასდეს ექიმის მიერ პაციენტის სამედიცინო ისტორიასთან და სხვა გამოკვლევებთან ერთად.

კვლევასთან ერთად ასევე ხშირად იტარებენ შემდეგ გამოკვლევებს:

როგორ მოვემზადოთ კვლევისთვის?

კვლევისთვის სპეციფიური მომზადება არ არის საჭირო.

ტესტის მეთოდოლოგია

ADVIA Chemistry XPT (Siemens Healthiness, Germany) – photometric methodology- ავტომატური ბიოქიმიური ანალიზატორი

მასალის ტიპი

შრატი

კვლევის შესრულების დრო

3 საათი

ქვეყანა

საქართველო

ავტორი და წყარო

გამოყენებული წყაროები:

medlineplus.gov - Immunoglobulins Blood Test

ncbi.nlm.nih.gov - Immunoglobulin M (StatPearls)

labtestsonline.org.uk - Immunoglobulins

ნინო ღულათავა - სამედიცინო დირექტორი;

ნინო მურადაშვილი - ჰემატოლოგიის, ბიოქიმიის და იმუნოლოგიის მიმართულების ხელმძღვანელი;

ლევან არჯევანიძე - კომერციული დირექტორი.

კვლევის კატეგორია

იმუნოლოგია
Phone