პორფირინების მომატება შარდში შესაძლოა გამოვლინდეს:

• კუტანეური (კანის) პორფირიების დროს (მაგ., კანის გვიანი პორფირია - PCT, თანდაყოლილი ერითროპოეტული პორფირია);

• მწვავე ჰეპატური პორფირიების დროს (განსაკუთრებით - მწვავე შეტევის ფაზაში);

• ღვიძლის დაავადებების, ალკოჰოლის ჭარბი მოხმარების ფონზე;

• ტყვიითა და ზოგიერთი მძიმე ლითონით ინტოქსიკაციისას;

• ზოგიერთი მედიკამენტის მიღების ფონზე (არასპეციფიკური მომატება).

ნორმალური (დაბალი) მაჩვენებელი:

• ამცირებს აქტიური პორფირიის ალბათობას სიმპტომების ფონზე, თუმცა ზოგიერთი ფორმა (მაგ., ერითროპოეტული პროტოპორფირია) შარდის პორფირინებით არ ვლინდება და სხვა კვლევებს საჭიროებს.

შედეგზე შესაძლოა გავლენა იქონიოს ალკოჰოლმა, ზოგიერთმა მედიკამენტმა და ნიმუშის არასწორმა შენახვამ (სინათლის ზემოქმედებამ).

ლაბორატორიული კვლევის შედეგები ყოველთვის უნდა შეფასდეს ექიმის მიერ პაციენტის სამედიცინო ისტორიასთან (ანამნეზურ მონაცემებთან) და სხვა გამოკვლევების შედეგებთან ერთად.

• δ-ამინოლევულინის მჟავა შარდში (ALA);

• ღვიძლის ფუნქციური სინჯები (ALT, AST, GGT, ALP, TBIL, DBIL);

• სისხლის საერთო ანალიზი, ედს (CBC+ESR);

• რკინის განსაზღვრა სისხლის შრატში (Iron);

• ფერიტინის განსაზღვრა სისხლის შრატში (Ferritin);

• გლუკოზის განსაზღვრა სისხლში (Glucose).

გამოყენებული წყაროები:

• www.medlineplus.gov - Porphyrins Urine Test

• www.porphyriafoundation.org - Tests for Porphyria Diagnosis

• www.porphyria.org - Porphyria Testing and Diagnosis

• ნინო ღულათავა - სამედიცინო დირექტორი;

• ნინო მურადაშვილი - ჰემატოლოგიის, ბიოქიმიის და იმუნოლოგიის მიმართულების ხელმძღვანელი;

• ლევან არჯევანიძე - კომერციული დირექტორი.