კვლევის შესახებ
B ჰეპატიტის ვირუსის ბირთვული (core) ანტიგენის საწინააღმდეგო IgM ანტისხეულები (anti-HBc IgM) არის სისხლის შრატის ლაბორატორიული კვლევა, რომელიც ავლენს B ჰეპატიტის ვირუსის (HBV) ბირთვული (core) ანტიგენის წინააღმდეგ გამომუშავებულ M კლასის ანტისხეულებს.
IgM კლასის ანტისხეულები ინფიცირებიდან მალევე ჩნდება, რის გამოც anti-HBc IgM მწვავე (მიმდინარე) B ჰეპატიტის ერთ-ერთი მთავარი მარკერია. ის განსაკუთრებით ღირებულია ე.წ. „ფანჯრის პერიოდში“ - როდესაც ვირუსის ზედაპირული ანტიგენი (HBsAg) უკვე გაქრა, ხოლო დამცავი ანტისხეულები (anti-HBs) ჯერ არ გამოვლენილა - და ეხმარება მწვავე ინფექციის გამოვლენაში.
B ჰეპატიტი ვირუსული დაავადებაა, რომელიც ინფიცირებულ სისხლთან და ბიოლოგიურ სითხეებთან კონტაქტით ვრცელდება. anti-HBc IgM ყოველთვის ფასდება B ჰეპატიტის სხვა მარკერებთან (HBsAg, anti-HBc total, anti-HBs და სხვ.) ერთად, რათა დადგინდეს, ინფექცია მწვავეა, ქრონიკული თუ გადატანილი.anti-HBc IgM-ის გამოვლენა, როგორც წესი, მწვავე ან ახლახან გადატანილ B ჰეპატიტის ინფექციაზე მიუთითებს.
რა შემთხვევაში უნდა ჩაიტაროთ კვლევა?
კვლევის ჩატარება რეკომენდებულია შემდეგ შემთხვევებში:
• მწვავე ვირუსული ჰეპატიტის სიმპტომები (სიყვითლე, მუქი შარდი, სისუსტე, გულისრევა, მუცლის ტკივილი);
• ღვიძლის ფერმენტების (ALT, AST) უეცარი მომატება;
• მწვავე და ქრონიკული B ჰეპატიტის გარჩევა;
• HBsAg-უარყოფითი, მაგრამ მწვავე ჰეპატიტზე საეჭვო შემთხვევები („ფანჯრის პერიოდი“);
• ცნობილ B ჰეპატიტის შემთხვევასთან ან ინფიცირებულ მასალასთან კონტაქტი;
• ქრონიკული B ჰეპატიტის უეცარი გამწვავების შეფასება;
• სხვა ვირუსული ჰეპატიტებისგან (A, C, E) მწვავე ჰეპატიტის დიფერენცირება.
ინტერპრეტაცია
anti-HBc IgM დადებითი (მომატებული):
• ძირითადად მიუთითებს მწვავე ან ახლო პერიოდში გადატანილ B ჰეპატიტის ინფექციაზე;
• დაბალი დონე ზოგჯერ ვლინდება ქრონიკული B ჰეპატიტის გამწვავების დროსაც;
• შედეგი ფასდება HBsAg-სა და B ჰეპატიტის სხვა მარკერებთან ერთად ინფექციის ფაზის დასადგენად.
anti-HBc IgM უარყოფითი (არ არის გამოვლენილი):
• მწვავე B ჰეპატიტი ნაკლებად სავარაუდოა;
• თუ სხვა მარკერები (მაგ., HBsAg, anti-HBc total) დადებითია, ეს უფრო ქრონიკულ ან გადატანილ ინფექციაზე მიუთითებს;
• ძალიან ადრეულ ეტაპზე ანტისხეულები შესაძლოა ჯერ არ იყოს გამომუშავებული.
მნიშვნელოვანია: B ჰეპატიტის ზუსტი დიაგნოზი ეფუძნება მარკერების კომპლექსურ შეფასებას და არა ერთ ცალკეულ ტესტს.
ლაბორატორიული კვლევის შედეგები ყოველთვის უნდა შეფასდეს ექიმის მიერ პაციენტის კლინიკურ მონაცემებთან (ანამნეზურ მონაცემებთან) და სხვა გამოკვლევების შედეგებთან ერთად.
კვლევასთან ერთად ასევე ხშირად იტარებენ შემდეგ გამოკვლევებს:
• B ჰეპატიტის ვირუსის ზედაპირული ანტიგენის განსაზღვრა სისხლში (HBsAg);
• B ჰეპატიტის ვირუსის ზედაპირული ანტიგენის საწინააღმდეგო ანტისხეულების განსაზღვრა სისხლში (anti-HBs);
• B ჰეპატიტის ვირუსის e ანტიგენის განსაზღვრა სისხლში (HBeAg);
• B ჰეპატიტის ვირუსის e ანტიგენის საწინააღმდეგო ანტისხეულების განსაზღვრა სისხლში (anti-HBe);
• B ჰეპატიტის ვირუსის დნმ-ის განსაზღვრა (HBV DNA, PCR);
• ღვიძლის ფუნქციური სინჯები (ALT, AST, GGT, ALP, TBIL, DBIL);
როგორ მოვემზადოთ კვლევისთვის?
კვლევისთვის სპეციფიური მომზადება არ არის საჭირო.
მასალის ტიპი
კვლევის შესრულების დრო
ქვეყანა
ავტორი და წყარო
გამოყენებული წყაროები:
• medlineplus.gov - Hepatitis Testing
• cdc.gov - Laboratory Testing (Viral Hepatitis)
• ნინო ღულათავა - სამედიცინო დირექტორი;
• ნინო მურადაშვილი - ჰემატოლოგიის, ბიოქიმიის და იმუნოლოგიის მიმართულების ხელმძღვანელი;
• ლევან არჯევანიძე - კომერციული დირექტორი.
