რევმატოიდული ფაქტორის მომატება აღინიშნება შემდეგ შემთხვევებში:

რევმატოიდული ართრიტი;რევმატიზმი;ინფექციური მონონუკლეოზი;მწვავე ანთებითი პროცესები;სისტემური წითელი მგლურა;ტონზილიტი;ტუბერკულოზი;სიფილისი;ბაქტერიული ენდოკარდიტი;ვირუსული ინფექციები;ფილტვის დაავადებები (სარკოიდოზი, ინტერსტიციული ფიბროზი);ღვიძლის პათოლოგიები (ციროზი, ჰეპატიტები);ონკოლოგიური დაავადებები (ლეიკემია, ლიმფომა, მსხვილი ნაწლავის კიბო);ავტოიმუნური დაავადებები;ასაკობრივი ცვლილებები.რევმატოიდული ფაქტორის ნორმული ან უარყოფითი მაჩვენებელი არ გამორიცხავს რევმატოიდული ართრიტის არსებობას განსაკუთრებით დაავადების ადრეულ სტადიაზე

• სისხლის საერთო ანალიზი, ედს (CBC + ESR);
• შარდის საერთო ანალიზი (Urinalysis);
• კრეატინინის განსაზღვრა სისხლის შრატში (Creatinine);
• კრეატინინის კლირენსის გამოთვლა (CrCl);
• შარდმჟავას განსაზღვრა სისხლის შრატში (Uric Acid);
• ელექტროლიტების კონცენტრაციის განსაზღვრა სისხლში (Na⁺, K⁺, Ca²⁺, Cl⁻);
• ღვიძლის ფუნქციური სინჯები (ALT, AST, GGT, საერთო და პირდაპირი ბილირუბინი);
• გლუკოზის განსაზღვრა სისხლში (Glucose);
• ლიპიდების განსაზღვრა სისხლის შრატში (TCHOL, TG, LDL-CHOL, HDL-CHOL, VLDL-CHOL, AI);
• საერთო ცილის განსაზღვრა სისხლის შრატში (TP);
• ალბუმინის განსაზღვრა სისხლის შრატში (ALB);

გამოყენებული წყაროები:

• medscape.com
• uptodate.com
• clevelandclinic.org
• mayoclinic.org
• ნინო ღულათავა - სამედიცინო დირექტორი
• ნინო მურადაშვილი - ჰემატოლოგიის, ბიოქიმიის და იმუნოლოგიის მიმართულების ხელმძღვანელი
• ლევან არჯევანიძე - კომერციული დირექტორი