შრატში სპილენძის მომატებული დონე შესაძლოა გამოვლინდეს შემდეგ შემთხვევებში:

• მწვავე და ქრონიკული ანთებითი მდგომარეობები, ინფექციები (ცერულოპლაზმინი მწვავე ფაზის ცილაა);

• ღვიძლის ქოლესტაზური დაავადებები;

• ორსულობა, ესტროგენის შემცველი მედიკამენტებისა და ორალური კონტრაცეპტივების მიღება;

• რევმატოიდული ართრიტი;

• ზოგიერთი ონკოლოგიური დაავადება (მაგ., ლეიკემია, ჰოჯკინის ლიმფომა);

• სპილენძით ინტოქსიკაცია.

შრატში სპილენძის დაბალი დონე შესაძლოა აღინიშნოს:

• ვილსონის დაავადება – ჩვეულებრივ თან ახლავს ცერულოპლაზმინის დაბალი დონე და შარდში სპილენძის გამოყოფის მატება;

• სპილენძის კვებითი დეფიციტი, მალაბსორბცია, ხანგრძლივი არასრულფასოვანი კვება;

• მენკესის სინდრომი (სპილენძის ცვლის იშვიათი მემკვიდრული დარღვევა);

• თუთიის ჭარბი მიღება;

• ცილის დაკარგვასთან დაკავშირებული მდგომარეობები (ნეფროზული სინდრომი).

მნიშვნელოვანია, რომ ვილსონის დაავადების დროს სპილენძის დონე სისხლში ჩვეულებრივ დაბალია, თუმცა მწვავე ღვიძლის უკმარისობის ფონზე შესაძლოა მომატებულიც იყოს. ამიტომ შრატში სპილენძის მაჩვენებელი ყოველთვის ფასდება ცერულოპლაზმინთან და შარდში სპილენძთან ერთად.

ლაბორატორიული კვლევის შედეგები ყოველთვის უნდა შეფასდეს ექიმის მიერ პაციენტის სამედიცინო ისტორიასთან (ანამნეზთან) და სხვა გამოკვლევების შედეგებთან ერთად.

• სპილენძის განსაზღვრა შარდში (Copper, Urine);

• ცერულოპლაზმინის განსაზღვრა სისხლში (Ceruloplasmin);

• ღვიძლის ფუნქციური სინჯები (ALT, AST, GGT, ALP, TBIL, DBIL);

• სისხლის საერთო ანალიზი, ედს (CBC+ESR);

• თუთიის განსაზღვრა სისხლში (Zn);

• რკინის განსაზღვრა სისხლის შრატში (Iron);

• საერთო ცილის განსაზღვრა სისხლის შრატში (TP);

• ალბუმინის განსაზღვრა სისხლის შრატში (ALB);

• კოაგულოგრამა (PT, PI, INR, aPTT, Fibrinogen).

გამოყენებული წყაროები:

• medlineplus.gov - Ceruloplasmin Test

• ncbi.nlm.nih.gov - Copper: Reference Range, Interpretation

• testing.com - Copper

• ნინო ღულათავა - სამედიცინო დირექტორი;

• ნინო მურადაშვილი - ჰემატოლოგიის, ბიოქიმიის და იმუნოლოგიის მიმართულების ხელმძღვანელი;

• ლევან არჯევანიძე - კომერციული დირექტორი.