კვლევის შესახებ
D ჰეპატიტის (დელტა) ვირუსის საწინააღმდეგო IgG ანტისხეულები (anti-HDV IgG) არის სისხლის შრატის ლაბორატორიული კვლევა, რომელიც ავლენს იმუნური სისტემის მიერ წარმოქმნილ G კლასის ანტისხეულებს D ჰეპატიტის ვირუსის (HDV) წინააღმდეგ. ანტისხეულები ცილებია, რომლებსაც ორგანიზმი ინფექციის საპასუხოდ გამოიმუშავებს.
D ჰეპატიტის ვირუსი არის ე.წ. „დეფექტური“ ვირუსი - ის ვერ მრავლდება და ვერ აზიანებს ღვიძლს B ჰეპატიტის ვირუსის (HBV) თანაარსებობის გარეშე. ამიტომ D ჰეპატიტი ვითარდება მხოლოდ იმ ადამიანებში, რომლებსაც უკვე აქვთ B ჰეპატიტის ინფექცია - ან ერთდროულად (კოინფექცია), ან B ჰეპატიტის ფონზე დამატებით (სუპერინფექცია).
IgG კლასის ანტისხეულები, როგორც წესი, ჩნდება მოგვიანებით და ხანგრძლივად ნარჩუნდება, რის გამოც anti-HDV IgG მიუთითებს ან მიმდინარე (ხშირად ქრონიკულ), ან გადატანილ HDV ინფექციაზე. დადებითი ანტისხეულების შემთხვევაში ვირუსის აქტიური რეპლიკაციის დასადასტურებლად საჭიროა HDV-ის გენეტიკური მასალის (RNA) განსაზღვრა.
D ჰეპატიტი ითვლება ვირუსული ჰეპატიტის ყველაზე მძიმე ფორმად, რადგან HBV-სთან ერთად ღვიძლის დაზიანებას აჩქარებს და ზრდის ღვიძლის ციროზისა და ჰეპატოცელულური კარცინომის რისკს - ამიტომ მისი დროული გამოვლენა მნიშვნელოვანია.
რა შემთხვევაში უნდა ჩაიტაროთ კვლევა?
კვლევის ჩატარება რეკომენდებულია შემდეგ შემთხვევებში:
• დადასტურებული B ჰეპატიტის (HBsAg-დადებითი) ინფექციის მქონე პაციენტებში D ჰეპატიტის გამოსავლენად;
• B ჰეპატიტის ფონზე ღვიძლის ფუნქციის უეცარი გაუარესება ან დაავადების მოულოდნელი გამწვავება;
• ქრონიკული B ჰეპატიტის სწრაფი პროგრესირება ციროზისკენ;
• ინტრავენური ნარკოტიკების მომხმარებლები და სხვა მაღალი რისკის ჯგუფები (ჰემოდიალიზზე მყოფი პაციენტები);
• HDV-ის მაღალი გავრცელების მქონე რეგიონებიდან ჩამოსული HBsAg-დადებითი პირები;
• B ჰეპატიტის მქონე პაციენტის სქესობრივი ან საყოფაცხოვრებო კონტაქტები;
• ღვიძლის აუხსნელი ანთების (ჰეპატიტის) დიფერენციული დიაგნოსტიკა B ჰეპატიტის ფონზე.
ინტერპრეტაცია
anti-HDV IgG დადებითი (მომატებული):
• მიუთითებს D ჰეპატიტის ვირუსთან კონტაქტზე - მიმდინარე ან გადატანილ ინფექციაზე;
• ხშირად ვლინდება ქრონიკული HDV ინფექციის დროს;
• დადებითი შედეგი ყოველთვის ფასდება B ჰეპატიტის მარკერებთან ერთად, რადგან HDV რეპლიცირდება მხოლოდ HBV-ის თანხლებით;
• ვირუსის აქტიური გამრავლების დასადასტურებლად საჭიროა HDV რნმ-ის განსაზღვრა.
anti-HDV IgG უარყოფითი (არ არის გამოვლენილი):
• ჩვეულებრივ ნიშნავს, რომ D ჰეპატიტის ინფექცია არ არის;
• ინფიცირების ადრეულ ეტაპზე ანტისხეულები შესაძლოა ჯერ არ იყოს გამომუშავებული (ე.წ. „ფანჯრის პერიოდი“), ამიტომ მაღალი კლინიკური ეჭვის შემთხვევაში რეკომენდებულია კვლევის განმეორება.
მნიშვნელოვანია: ანტისხეულის არსებობა აუცილებლად არ ნიშნავს ვირუსის აქტიურ რეპლიკაციას - განასხვავებენ აქტიურ და გადატანილ ინფექციას დამატებითი კვლევებით.
ლაბორატორიული კვლევის შედეგები ყოველთვის უნდა შეფასდეს ექიმის მიერ პაციენტის კლინიკურ მონაცემებთან (ანამნეზურ მონაცემებთან) და სხვა გამოკვლევების შედეგებთან ერთად.
კვლევასთან ერთად ასევე ხშირად იტარებენ შემდეგ გამოკვლევებს:
• B ჰეპატიტის ვირუსის ზედაპირული ანტიგენის განსაზღვრა სისხლში (HBsAg);
• B ჰეპატიტის ვირუსის ზედაპირული ანტიგენის საწინააღმდეგო ანტისხეულების განსაზღვრა სისხლში (anti-HBs);
• B ჰეპატიტის ვირუსის e ანტიგენის განსაზღვრა სისხლში (HBeAg);
• D ჰეპატიტის ვირუსის რნმ-ის განსაზღვრა (HDV RNA, PCR);
• ღვიძლის ფუნქციური სინჯები (ALT, AST, GGT, ALP, TBIL, DBIL);
• კოაგულოგრამა (PT, PI, INR, aPTT, Fibrinogen);
როგორ მოვემზადოთ კვლევისთვის?
კვლევისთვის სპეციფიური მომზადება არ არის საჭირო.
მასალის ტიპი
კვლევის შესრულების დრო
ქვეყანა
ავტორი და წყარო
გამოყენებული წყაროები:
• medlineplus.gov - Hepatitis Virus Panel
• cdc.gov - Laboratory Testing (Viral Hepatitis)
• ნინო ღულათავა - სამედიცინო დირექტორი;
• ნინო მურადაშვილი - ჰემატოლოგიის, ბიოქიმიის და იმუნოლოგიის მიმართულების ხელმძღვანელი;
• ლევან არჯევანიძე - კომერციული დირექტორი.
