ჰემოპოეზური ღეროვანი და პროგენიტორული უჯრედები (HSPCs) წარმოადგენენ სისხლის წინაპარ უჯრედებს, რომელთა ზედაპირზე ექსპრესირებულია CD34 გლიკოპროტეინი. ეს უჯრედები ძირითადად ლოკალიზებულია ძვლის ტვინში, ხოლო მცირე რაოდენობით - პერიფერიულ სისხლსა და ჭიპლარის სისხლში. CD34+ უჯრედები არიან ჰემოპოეზის (სისხლის უჯრედების წარმოქმნის) წყარო: მათგან წარმოიქმნება ერითროციტები, ლეიკოციტები (გრანულოციტები, მონოციტები, ლიმფოციტები) და თრომბოციტები.

CD34+ უჯრედების რაოდენობის განსაზღვრა ნაკადური ციტომეტრიის მეთოდით (Flow Cytometry) ხდება სპეციფიკური მონოკლონური ანტისხეულების (anti-CD34, anti-CD45) გამოყენებით - ISHAGE-ის (International Society of Hematotherapy and Graft Engineering) საერთაშორისო პროტოკოლის შესაბამისად. შედეგი გაიცემა აბსოლუტური რიცხვით (უჯრედი/მკლ-ში) და ლეიკოციტების საერთო რაოდენობის პროცენტული წილით.

ეს კვლევა გამოიყენება ჰემოპოეზის ფუნქციური მდგომარეობის შესაფასებლად სხვადასხვა ჰემატოლოგიური დაავადებისას, ძვლის ტვინის უკმარისობის სინდრომების დიაგნოსტიკისა და მონიტორინგისთვის, ასევე - ჰემოპოეზური ფაქტორებით სტიმულაციის (მაგ., G-CSF) ეფექტიანობის შესაფასებლად.

CD34+ ჰემოპოეზური ღეროვანი უჯრედები (ტრანსპლანტაციისთვის) - არის უჯრედები, რომელთა ზუსტი კვანტიფიკაცია აუცილებელია ძვლის ტვინისა და პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების (PBSC) ტრანსპლანტაციის ეფექტიანი ჩატარებისთვის. CD34+ უჯრედები წარმოადგენენ ჰემოპოეზის წინაპარ უჯრედებს, რომლებიც გადანერგვის შემდეგ აღადგენენ რეციპიენტის სისხლის წარმოქმნის ფუნქციას.

კვლევა ტარდება ნაკადური ციტომეტრიის მეთოდით (Flow Cytometry) - საერთაშორისო ISHAGE-ის (International Society of Hematotherapy and Graft Engineering) რეკომენდაციების შესაბამისად. CD34+ უჯრედები იდენტიფიცირდება მონოკლონური ანტისხეულების კომბინაციით (anti-CD34, anti-CD45), ხოლო უჯრედების სიცოცხლისუნარიანობის შესაფასებლად გამოიყენება სასიცოცხლო საღებავი (მაგ., 7-AAD).

გადანერგვის წარმატებისთვის აუცილებელია CD34+ უჯრედების მინიმალური დოზის (ე.წ. „გადანერგვის [ენგრაფტმენტის] დოზის“) უზრუნველყოფა: ალოგენური ტრანსპლანტაციისთვის ჩვეულებრივ - ≥4-5 × 10⁶ უჯრედი/კგ-ზე სხეულის მასის, ხოლო ავტოლოგური ტრანსპლანტაციისთვის - ≥2-2.5 × 10⁶ უჯრედი/კგ-ზე. ეს კვლევა ხორციელდება სხვადასხვა ნიმუშზე: პერიფერიულ სისხლზე (აფერეზის წინ - მობილიზაციის ეფექტიანობის შესაფასებლად), აფერეზის პროდუქტზე და, ზოგ შემთხვევაში, ძვლის ტვინზე ან ჭიპლარის სისხლზე.