ბრონქოალვეოლური ლავაჟისა (BAL) და ნახველის კულტურალური კვლევა სოკოვან ინფექციებზე გამოიყენება ფილტვის სოკოვანი ინფექციების დიაგნოსტიკისთვის. კვლევა საშუალებას იძლევა გამოვლინდეს სოკოვანი პათოგენები და დადასტურდეს ინფექციის ეტიოლოგია.

აღნიშნული კვლევა განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია:

• ორგანოთა ტრანსპლანტაციის შემდგომ პერიოდში;
• იმუნოკომპრომეტირებულ პაციენტებში;
• ხანგრძლივი ანტიბიოტიკოთერაპიის ფონზე;
• ონკოლოგიური დაავადებებისა და იმუნოსუპრესიული თერაპიის დროს.

კულტურალური კვლევის შედეგად შესაძლებელია სხვადასხვა სოკოს გამოვლენა, მათ შორის:

• Candida spp;
• Aspergillus spp;
• Cryptococcus spp;
• სხვა სოკოვანი პათოგენები.

კვლევის შედეგები მნიშვნელოვანია სწორი ანტიფუნგალური მკურნალობის შერჩევისთვის და ფასდება კლინიკური სურათისა და ექიმის დასკვნის გათვალისწინებით.

თავზურგტვინის სითხის კულტურალური გამოკვლევა სოკოზე (Cerebrospinal Fluid Fungal Culture) არის მიკრობიოლოგიური კვლევა, რომელიც გამოიყენება ცენტრალური ნერვული სისტემის (თავის ტვინისა და ზურგის ტვინის) სოკოვანი ინფექციების - სოკოვანი მენინგიტისა და ენცეფალიტის - დიაგნოსტიკისთვის.

ნორმაში თავზურგტვინის (ცერებროსპინალური) სითხე სტერილურია. სოკოს გამოვლენა მასში ყოველთვის სერიოზული, სიცოცხლისთვის საშიში მდგომარეობაა, რომელიც დაუყოვნებლივ სოკოს საწინააღმდეგო თერაპიასა და ხშირად სტაციონარულ მკურნალობას ითხოვს.

კვლევა გულისხმობს ლუმბალური პუნქციით აღებული ცერებროსპინალური სითხის დათესვას სელექციურ კვებით ნიადაგზე (საბუროს დექსტროზის აგარი, შოკოლადის აგარი, ხშირად - სპეციფიური Cryptococcus-ის სელექციური ნიადაგი). ინკუბაცია გრძელდება 2-4 კვირამდე, რადგან ბევრი სოკოვანი მიკროორგანიზმი ნელა იზრდება. პარალელურად, ჩვეულებრივ, კეთდება პირდაპირი მიკროსკოპული გამოკვლევა (კერძოდ - ინდური მელნით შეღებვა Cryptococcus-ის გამოვლენისთვის), რომელიც სასწრაფო შედეგს იძლევა.

ცერებროსპინალურ სითხეში ყველაზე ხშირად გამოვლენილი სოკოვანი პათოგენებია:

-Cryptococcus neoformans - სოკოვანი მენინგიტის ყველაზე ხშირი მიზეზი მსოფლიოში; ძირითადად აზიანებს იმუნოდეფიციტურ პაციენტებს (აივ-ინფიცირებული, ციტოსტატიკური თერაპიის ან ორგანოს ტრანსპლანტაციის ფონზე); შესაძლოა იმუნოკომპეტენტურ პაციენტებშიც განვითარდეს;

-Cryptococcus gattii - უფრო ვირულენტური სახე, ხშირად აზიანებს იმუნოკომპეტენტურ პაციენტებსაც; ენდემურია ავსტრალიის, ჩრდილოეთ ამერიკის წყნარი ოკეანის ჩრდილო-დასავლეთის რეგიონებში;

-Candida-ს გვარის სოკოები - იშვიათად, ჩვეულებრივ - ნოზოკომიალური ფუნგემიის ან ნეიროქირურგიული მანიპულაციის შემდეგ;

-Aspergillus - იშვიათად, ხშირად ნეიტროპენიურ პაციენტებში;

დიმორფული სოკოები (Histoplasma, Coccidioides, Blastomyces) - ენდემურ რეგიონებში.

კრიპტოკოკოზური მენინგიტი ერთ-ერთი მთავარი შიდს-ასოცირებული ოპორტუნული ინფექციაა; მკურნალობის გარეშე უნივერსალურად ფატალურია, თუმცა დროული დიაგნოსტიკისა და სოკოს საწინააღმდეგო თერაპიის შემთხვევაში გადარჩენადობა მნიშვნელოვნად უმჯობესდება.

თმის კულტურალური გამოკვლევა სოკოზე (Fungal Culture, Hair) არის მიკრობიოლოგიური კვლევა, რომელიც გამოიყენება თმის სოკოვანი ინფექციის - დერმატომიკოზის (tinea capitis) - დიაგნოსტიკისთვის. ეს დაავადება განსაკუთრებით ხშირია ბავშვებში (3-დან 14 წლამდე ასაკში) და ხასიათდება თმისა და თმის ფოლიკულების სოკოვანი ინფექციით, რომელიც სათანადო მკურნალობის გარეშე ხანგრძლივი თმის ცვენისა და ალოპეციური უბნების წარმოქმნის მიზეზია.

კვლევა გულისხმობს დაზიანებული თმის (პინცეტით ან ანათლის ფორმით) და კანის ანაფხეკის დათესვას სელექციურ კვებით ნიადაგზე (საბუროს დექსტროზის აგარი, ხშირად - ციკლოჰექსიმიდისა და ანტიბიოტიკის შემცველი ვერსია, რომელიც ხელს უწყობს მხოლოდ პათოგენური სოკოების ზრდას). ინკუბაცია გრძელდება 2-4 კვირამდე, რადგან დერმატოფიტები ნელა იზრდებიან.

თმის სოკოვანი ინფექციის ძირითადი გამომწვევები არიან დერმატოფიტები:

-Microsporum canis - ანთროპოზოონოზური ინფექცია; ძირითადი წყაროა შინაური ცხოველები (კატა, ძაღლი); ფლუორესცირებს ვუდის ლამპის (Wood's light) ქვეშ მწვანე-ყვითლად;

-Microsporum audouinii - ანთროპოფილური (მხოლოდ ადამიანი); ეპიდემიური აფეთქებების მიზეზი ხშირად ბავშვებში;

-Trichophyton tonsurans - ანთროპოფილური; ყველაზე გავრცელებული თმის სოკოვანი ინფექციის გამომწვევი; იწვევს „შავი წერტილების“ ფორმის tinea capitis-ს, რომელიც არ ფლუორესცირებს;

-Trichophyton violaceum - ანთროპოფილური; ხშირია აფრიკისა და მახლობელი აღმოსავლეთის ქვეყნებში;

-Trichophyton verrucosum და T. mentagrophytes - ზოონოზური (პირუტყვი, მღრღნელები); ხშირად იწვევენ მძიმე ანთებითი ფორმის დერმატომიკოზს - კერიონს.

დერმატომიკოზი მაღალი კონტაგიოზურობით ხასიათდება და ხშირად ეპიდემიური აფეთქებების მიზეზია სასკოლო და სკოლამდელ კოლექტივებში. სათანადო დიაგნოსტიკა და დროული მკურნალობა აუცილებელია, რათა თავიდან ავიცილოთ მუდმივი ალოპეციური უბნებისა და ფსიქოლოგიური დისკომფორტის წარმოქმნა.

სისხლის კულტურალური გამოკვლევა სოკოზე (Fungal Blood Culture) არის მიკრობიოლოგიური კვლევა, რომელიც გამოიყენება სისხლის სანათელად სოკოვანი ინფექციის - ფუნგემიის - გამოვლენისა და იდენტიფიკაციისთვის. ფუნგემია ნიშნავს სოკოს არსებობას სისხლის ნაკადში და, როგორც წესი, მიუთითებს მძიმე ინვაზიურ სოკოვან ინფექციაზე.

ნორმაში სისხლი სტერილურია. სოკოს გამოვლენა სისხლში ყოველთვის კლინიკურად მნიშვნელოვანი მიგნებაა, რომელიც სასწრაფო სამედიცინო ჩარევას ითხოვს, რადგან ფუნგემიის სიკვდილიანობა მაღალია (განსაკუთრებით - იმუნოდეფიციტურ პაციენტებში).

კვლევა გულისხმობს სისხლის სპეციალურ ფლაკონებში დათესვას (ე.წ. „blood culture bottles“, რომელიც სოკოვანი მიკროორგანიზმების ზრდისთვის ოპტიმიზებულია). ინკუბაცია ხდება ავტომატიზებულ სისტემაში (BACT/ALERT, BD BACTEC), რომელიც აღმოაჩენს მიკრობულ ზრდას CO₂-ის გენერაციის გზით. დადებითი სიგნალის შემთხვევაში სრულდება გრამის შეღებვა, საფუძვლიანი მიკროსკოპული შეფასება და სუბკულტურა იდენტიფიკაციისთვის. სოკოს იდენტიფიკაცია ხდება ბიოქიმიური მეთოდით ან MALDI-TOF-ით; საჭიროების შემთხვევაში - ანტიფუნგოგრამა.

სისხლში ყველაზე ხშირად გამოვლენილი სოკოვანი პათოგენებია: Candida albicans, Candida glabrata, Candida tropicalis, Candida parapsilosis, Candida krusei (კანდიდემია - სოკოვანი ფუნგემიის ყველაზე გავრცელებული მიზეზი), Cryptococcus neoformans (კრიპტოკოკოზის დისემინაცია), Aspergillus (იშვიათად), Fusarium და Scedosporium (ნეიტროპენიური პაციენტებში).

კანდიდემია ერთ-ერთი ყველაზე ხშირი ნოზოკომიალური ინფექციაა, განსაკუთრებით - ინტენსიური თერაპიის განყოფილებებში, და მაღალი სიკვდილიანობით ხასიათდება, რის გამოც ადრეული დიაგნოსტიკა და დროული ანტიფუნგური თერაპია გადამწყვეტი მნიშვნელობისაა.

სოკოვანი ინფექციის გამოკვლევა ვაგინალურ ნაცხში (Vaginal Fungal Examination) არის მიკრობიოლოგიური კვლევა, რომელიც გამოიყენება ვაგინალური კანდიდოზის (ვულვოვაგინალური კანდიდოზის, „ხაჭოსებრი ან რძისფერი გამონაყოფის“) დიაგნოსტიკისთვის.

კვლევა გულისხმობს ვაგინალური ნაცხის მიკროსკოპულ შეფასებას (KOH-პრეპარატით ან გრამის შეღებვით) და, საჭიროების შემთხვევაში, კულტურალურ გამოკვლევას სელექციურ კვებით ნიადაგზე (საბუროს დექსტროზის აგარი, CHROMagar Candida).

ვაგინალური კანდიდოზის ძირითადი გამომწვევია Candida albicans (შემთხვევების 80-90%-ში). სხვა Candida-ს გვარის სოკოები - C. glabrata, C. tropicalis, C. krusei, C. parapsilosis - ნაკლებად ხშირია, თუმცა ხშირად ფლუკონაზოლისადმი რეზისტენტობას ავლენენ, რის გამოც განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მათი იდენტიფიკაცია რეციდიული ან სოკოს საწინააღმდეგო თერაპიის მიმართ რეზისტენტული ვაგინიტის შემთხვევებში.

ვაგინალური კანდიდოზის რისკფაქტორებია: ხანგრძლივი ან ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკოთერაპია (ბუნებრივი ლაქტობაცილური ფლორის დათრგუნვა), ორსულობა, შაქრიანი დიაბეტი (განსაკუთრებით - დეკომპენსირებული), ჰორმონული კონტრაცეპტივების მიღება, კორტიკოსტეროიდები, იმუნოდეფიციტური მდგომარეობები (აივ-ინფექცია, ციტოსტატიკოთერაპია), მჭიდრო ან ნაკლებად სუნთქვადი თეთრეული.

ვულვოვაგინალური კანდიდოზი ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული გინეკოლოგიური პრობლემაა; ქალთა 75% ცხოვრებაში ერთხელ მაინც განიცდის, ხოლო 5-8%-ში ვითარდება რეციდიული ფორმა (≥4 ეპიზოდი წელიწადში), რომელიც დიფერენცირებულ მკურნალობასა და კვლევის ხელახლა ჩატარებას ითხოვს.

სოკო მიკროორგანიზმია, რომელიც ყველგან ბინადრობს. ის გხვდება ჰაერში, წყალში და ადამიანის სხეულზეც კი. სოკოების დაახლოებით ნახევარი მავნებელია. მავნე სოკოს კანზე ან ფრჩხილზე მოხვედრამ შესაძლოა სოკოვანი ინფექცია გამოიწვიოს.

მიკოზი - ინფექციური დაავადებაა, რომელსაც იწვევს პარაზიტული სოკო. კანის სოკოვან ინფექციას აქვს დამახასიათებელი გამონაყარი, რომელიც შეიძლება სხეულის დიდ ფართობზე გავრცელდეს. მას ხშირად ახასიათებს ქავილი. მიკოზის განვითარების რისკ-ფაქტორებია: იმუნიტეტის დაქვეითება, ხანგრძლივი ანტიბიოტიკოთერაპია, ჭარბი წონა, დიაბეტი, ოფლიანობა და სხვა.

ონიქომიკოზი - ზოგადი ტერმინია, რომელიც აღნიშნავს ფრჩხილის რამდენიმე სოკოვან ინფექციას. ფრჩხილის სოკო გავრცელებული ინფექციაა, რომელიც იწყება თეთრი ან ყვითელ-ყავისფერი ლაქის გაჩენით ხელის ან ფეხის ფრჩხილის წვერის ქვეშ. სოკოვანი ინფექციის უფრო ღრმად შეღწევასთან ერთად, ფრჩხილმა შეიძლება ფერი დაკარგოს, გასქელდეს და კიდეებზე დაიშალოს. ფრჩხილის სოკომ შეიძლება ერთად რამდენიმე ფრჩხილიც დააზიანოს. ონიქომიკოზი ყველაზე ხშირად მამაკაცებში ფეხის ფრჩხილებზე , ხოლო ქალებში ხელის ფრჩხილებზე გვხვდება.

ონიქომიკოზის (ფრჩხილის სოკოს) რისკ-ფაქტორებია: ასაკის მატება, დიაბეტი, ფსორიაზი, ფრჩხილის ტრავმა, ვიწრო ფეხსაცმელი, აუზი, საუნა, ნესტი, იმუნიტეტის დაქვეითება, ჰიგიენის ნორმების დარღვევა, არასტერილური იარაღების გამოყენება.

სოკოს გამოვლენა ბიოლოგიურ მასალაში ტარდება კანის ან ფრჩხილის სოკოთი დაინფიცირების დროს.

სტერილური სითხეების კულტურალური გამოკვლევა სოკოზე (Fungal Culture, Sterile Body Fluids) არის მიკრობიოლოგიური კვლევა, რომელიც გამოიყენება ორგანიზმის სტერილური ღრუების სითხეებში (პლევრალური, პერიტონეალური/ასციტური, პერიკარდიალური, სინოვიალური, ნაღველი, დიალიზური სითხე) სოკოვანი ინფექციის გამოვლენისთვის.

ნორმაში ეს სითხეები სტერილურია, ანუ არ შეიცავს ბაქტერიულ ან სოკოვან მიკროორგანიზმებს. სოკოს გამოვლენა ნებისმიერ მათგანში ყოველთვის კლინიკურად მნიშვნელოვანია და, როგორც წესი, მიუთითებს ინვაზიურ სოკოვან ინფექციაზე, რომელიც სასწრაფო სამედიცინო ჩარევას მოითხოვს.

ნიმუშის (პუნქციით აღებული სითხის) დათესვა ხდება სელექციურ კვებით ნიადაგზე (საბუროს დექსტროზის აგარი), ხშირად - ბაქტერიული კულტურის პარალელურად. ინკუბაცია გრძელდება 2-დან 4 კვირამდე, რადგან ბევრი სოკოვანი მიკროორგანიზმი ნელა იზრდება. გამოვლენილი სოკოს იდენტიფიკაცია ხდება მაკრო- და მიკროსკოპული მახასიათებლების, ბიოქიმიური ან მალდი-ტოფ (MALDI-TOF) მეთოდით.

სტერილური სითხეებიდან ყველაზე ხშირად გამოვლენილი სოკოვანი პათოგენებია: Candida-ს გვარის სოკოები (განსაკუთრებით - C. albicans, C. glabrata, C. parapsilosis), Cryptococcus neoformans (განსაკუთრებით - იმუნოდეფიციტურ პაციენტებში), Aspergillus და სხვა ობიანი სოკოები, იშვიათად - ენდემური დიმორფული სოკოები (Histoplasma, Coccidioides, Blastomyces).

სტერილური სითხის სოკოვანი კულტურა აუცილებელია გაუგებარი ეტიოლოგიის ცხელების, ჰოსპიტალური ინფექციების, იმუნოდეფიციტური მდგომარეობების და ხანგრძლივი ანტიბიოტიკოთერაპიის ფონზე განვითარებული პლევრიტის, პერიტონიტის, არტრიტის ან ქოლანგიტის შემთხვევებში.

ფრჩხილისა და კანის ანაფხეკის კულტურალური გამოკვლევა სოკოზე (Fungal Culture, Skin and Nail Scrapings) არის მიკრობიოლოგიური კვლევა, რომელიც გამოიყენება კანის ზედაპირული სოკოვანი ინფექციების - დერმატომიკოზებისა და ფრჩხილის სოკოვანი ინფექციის (ონიქომიკოზის) - დიაგნოსტიკისთვის.

კვლევა გულისხმობს ფრჩხილის ანათლის ან კანის (განსაკუთრებით - დაზიანების კიდიდან აღებული) ანაფხეკის დათესვას სელექციურ კვებით ნიადაგზე (საბუროს დექსტროზის აგარი, ხშირად - ანტიბიოტიკისა და ციკლოჰექსიმიდის შემცველი ვერსია, რომელიც ხელს უწყობს მხოლოდ პათოგენური სოკოების ზრდას). ინკუბაცია გრძელდება 2-დან 4 კვირამდე (დერმატოფიტები ნელა იზრდებიან).

გამოვლენილი სოკოს იდენტიფიკაცია ხდება მისი მაკრო- და მიკროსკოპული მახასიათებლების მიხედვით (კოლონიის ფერი, ფაქტურა, მიკროკონიდიების და მაკროკონიდიების სტრუქტურა).

ფრჩხილისა და კანის სოკოვანი ინფექციების ძირითადი გამომწვევებია:

დერმატოფიტები - Trichophyton rubrum, T. mentagrophytes, T. tonsurans, Microsporum canis, Epidermophyton floccosum (იწვევენ დერმატომიკოზს - tinea pedis, tinea corporis, tinea cruris, tinea unguium);

საფუარისებრი სოკოები - Candida albicans და სხვა Candida-ს გვარის სოკოები (ხშირად - ფრჩხილის გვერდითი ნაოჭის ან ხელისგულების კანის ინფექციები);

არა-დერმატოფიტური ობიანი სოკოები - Aspergillus, Fusarium, Scopulariopsis, Acremonium (განსაკუთრებით - იმუნოდეფიციტურ ან ხანდაზმულ პაციენტებში).

დერმატომიკოზები და ონიქომიკოზი ფართოდ გავრცელებული ინფექციებია; მათი ზუსტი დიაგნოსტიკა აუცილებელია, რადგან კლინიკურად ხშირად ემსგავსებიან არასოკოვან დერმატოლოგიურ დაავადებებს (ფსორიაზი, ეგზემა, ფრჩხილის ტრავმული ცვლილებები), ხოლო მკურნალობა ხანგრძლივი სოკოს საწინააღმდეგო თერაპიის გამოყენებას მოითხოვს.

ქსოვილების და სხვა ბიოპტატების კულტურალური კვლევა სოკოვან ინფექციებზე ტარდება ინფექციის გამომწვევი პათოგენის იდენტიფიკაციის მიზნით, რაც საშუალებას აძლევს ექიმს დანიშნოს მიზნობრივი თერაპია.

შარდის კულტურალური გამოკვლევა სოკოზე, სრული სერვისი (Fungal Urine Culture, Complete Service) არის მიკრობიოლოგიური კვლევა, რომელიც გამოიყენება საშარდე გზების სოკოვანი ინფექციების (განსაკუთრებით - კანდიდურიის) დიაგნოსტიკისთვის. „სრული სერვისი“ მოიცავს არა მხოლოდ სოკოს გამოვლენასა და იდენტიფიკაციას, არამედ სოკოს საწინააღმდეგო საშუალებებისადმი მგრძნობიარობის შეფასებას (ანტიმიკოზოგრამა).

შარდის ნიმუშის დათესვა ხდება სელექციურ კვებით ნიადაგზე (საბუროს დექსტროზის აგარი, CHROMagar Candida). ინკუბაცია გრძელდება, ჩვეულებრივ, 2-დან 7 დღემდე. გამოვლენილი სოკოს იდენტიფიკაცია ხორციელდება მისი მაკრო- და მიკროსკოპული მახასიათებლების, ბიოქიმიური ტესტებისა და, თანამედროვე ლაბორატორიებში, მალდი-ტოფ (MALDI-TOF) მეთოდის გამოყენებით.

შარდში ყველაზე ხშირად გამოვლენილი სოკოვანი პათოგენებია: Candida albicans, Candida glabrata, Candida tropicalis, Candida parapsilosis და, იშვიათად, Cryptococcus neoformans ან სხვა ობიანი სოკოები. სოკოს საწინააღმდეგო მგრძნობიარობის ტესტი განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია არა-albicans Candida-ს გვარის სოკოების შემთხვევაში, რადგან ისინი ხშირად ფლუკონაზოლისადმი რეზისტენტობას ავლენენ.

კანდიდურია ხშირად აღინიშნება ჰოსპიტალიზებულ პაციენტებში, შარდის კათეტერის მქონე პირებში, შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციენტებში, იმუნოდეფიციტურ მდგომარეობებში და ხანგრძლივი ანტიბიოტიკოთერაპიის ფონზე. ანტიმიკოზოგრამა აუცილებელია მიზანმიმართული თერაპიის შესარჩევად.

ჩირქოვანი მასალის კულტურალური გამოკვლევა სოკოზე (Fungal Culture, Pus/Purulent Material) არის მიკრობიოლოგიური კვლევა, რომელიც გამოიყენება აბსცესების, ფისტულების, ჩირქოვანი ჭრილობებისა და ღრმა ქსოვილოვანი ანთებითი კერების სოკოვანი ეტიოლოგიის დასადგენად.

ნიმუშის (ჩირქი, ჭრილობის ექსუდატი, ფისტულის გამონაყოფი, ქირურგიული მასალა) დათესვა ხდება სელექციურ კვებით ნიადაგზე (საბუროს დექსტროზის აგარი, ხშირად - ანტიბიოტიკის შემცველი ვერსია, რომელიც ხელს უშლის თანმხლები ბაქტერიული ფლორის ზრდას). ინკუბაცია გრძელდება 2-დან 4 კვირამდე, რადგან ბევრი სოკოვანი მიკროორგანიზმი ნელა იზრდება.

გამოვლენილი სოკოს იდენტიფიკაცია ხდება მაკრო- და მიკროსკოპული მახასიათებლების მიხედვით (კოლონიის ფერი, სტრუქტურა, ჰიფების მორფოლოგია, კონიდიების სტრუქტურა), საჭიროების შემთხვევაში - ბიოქიმიური ან მალდი-ტოფ (MALDI-TOF) მეთოდით.

ჩირქოვან მასალაში ყველაზე ხშირად გამოვლენილი სოკოვანი პათოგენებია: Candida-ს გვარის სოკოები (ჭრილობების სუპერინფექციები, აბსცესები), Aspergillus და სხვა ობიანი სოკოები (ღრმა აბსცესები იმუნოდეფიციტურ პაციენტებში), Sporothrix schenckii (კანქვეშა აბსცესები - სპოროტრიქოზი), Mucorales (ნეკროზული ჭრილობები დიაბეტიან ან იმუნოდეფიციტურ პაციენტებში) და, იშვიათად, ენდემური სოკოები (Histoplasma, Blastomyces, Coccidioides).

ღრმა ქსოვილოვანი სოკოვანი ინფექციები ხშირად მძიმე მიმდინარეობით ხასიათდება და მოითხოვს ხანგრძლივ სისტემურ სოკოს საწინააღმდეგო თერაპიას, ხშირად - ქირურგიულ ჩარევასთან ერთად.

ცხვირის, ხახის, ყურის, თვალის ნაცხის კულტურალური გამოკვლევა სოკოზე (Fungal Culture, Nasal/Throat/Ear/Eye Swab) არის მიკრობიოლოგიური კვლევა, რომელიც ემსახურება ზედა სასუნთქი გზების, ყურის გარეთა და შუა ნაწილისა და თვალის (კონიუნქტივა, რქოვანა) ლორწოვანი გარსების სოკოვანი ინფექციების დიაგნოსტიკას.

კვლევა გულისხმობს ბიოლოგიური მასალის (ნაცხის) დათესვას სპეციალურ სელექციურ კვებით ნიადაგზე (ყველაზე ხშირად - საბუროს დექსტროზის აგარი), რომელიც ხელს უწყობს მხოლოდ სოკოვანი მიკროორგანიზმების ზრდას. იზოლირებული მიკროორგანიზმის იდენტიფიკაცია ხდება მისი მაკროსკოპული და მიკროსკოპული მახასიათებლების მიხედვით, საჭიროების შემთხვევაში - ბიოქიმიური ან მოლეკულური მეთოდებით.

ლორწოვანი გარსების სოკოვანი ინფექციების ყველაზე გავრცელებული გამომწვევებია: Candida-ს გვარის სოკოები (განსაკუთრებით - Candida albicans, რომელიც იწვევს პირის ღრუს კანდიდოზს), Aspergillus-ის გვარის ობის სოკოები (იწვევენ სოკოვან სინუსიტს, ოტომიკოზსა და კერატიტს) და, იშვიათად, Mucorales-ის ჯგუფი (იწვევს მუკორმიკოზს - სიცოცხლისთვის საშიშ მდგომარეობას).

ლორწოვანი გარსების სოკოვანი ინფექციები განსაკუთრებით ხშირია იმუნოდეფიციტური მდგომარეობების, შაქრიანი დიაბეტის, ხანგრძლივი ანტიბიოტიკოთერაპიის, კორტიკოსტეროიდების ან ციტოსტატიკების მიღების ფონზე.