ვანკომიცინის სისხლის პლაზმაში კონცენტრაციის ინტერპრეტაცია ხორციელდება ე.წ. „ტროფ“ (trough) დონის ან AUC/MIC-ის შეფარდების მიხედვით:

ვანკომიცინის დაბალი (სუბთერაპიული) კონცენტრაცია:

• ვერ უზრუნველყოფს მიკროორგანიზმების სრულ ერადიკაციას;

• ზრდის ანტიბიოტიკორეზისტენტობის განვითარების რისკს;

• იწვევს მკურნალობის წარუმატებლობას და ინფექციის გახანგრძლივებას;

• ხშირად საჭიროებს დოზის კორექციას ან მიღების ინტერვალის შემცირებას.

ვანკომიცინის თერაპიული (სამიზნე) კონცენტრაცია:

• განაპირობებს მკურნალობის ეფექტურობას MRSA-ით (მეთიცილინ-რეზისტენტული Staphylococcus aureus) გამოწვეული მძიმე ინფექციების (ენდოკარდიტი, მენინგიტი, ოსტეომიელიტი, ბაქტერიემია, პნევმონია) დროს;

• უზრუნველყოფს გვერდითი ეფექტების მინიმალურ რისკს.

ვანკომიცინის მაღალი (ტოქსიკური) კონცენტრაცია:

• ზრდის თირკმელების მწვავე დაზიანების (ნეფროტოქსიკურობა) რისკს;

• ზრდის სმენის დაზიანების (ოტოტოქსიკურობა) რისკს;

• შესაძლოა გამოიწვიოს „წითელი ადამიანის“ სინდრომი (Red man syndrome) - სწრაფი ინფუზიის შედეგად (ინფუზიური რეაქცია);

• საჭიროებს დოზის შემცირებას ან მიღების ინტერვალის გახანგრძლივებას.

მნიშვნელოვანი გასათვალისწინებელი:

• ვანკომიცინის კონცენტრაცია სისხლში დამოკიდებულია თირკმლის ფუნქციაზე, ასაკზე, წონაზე, თანმხლებ მედიკამენტებზე და გენეტიკურ ფაქტორებზე;

• დოზის რეგულირება ხდება ინდივიდუალურად, კლინიკური მდგომარეობისა და ლაბორატორიული მონაცემების გათვალისწინებით;

• თანამედროვე საერთაშორისო გაიდლაინების მიხედვით, AUC/MIC-ის შეფარდების მონიტორინგი ითვლება უფრო სანდო მეთოდად, ვიდრე მხოლოდ ტროფ-დონის კონტროლი.

ლაბორატორიული კვლევის შედეგები ყოველთვის უნდა შეფასდეს ექიმის მიერ პაციენტის სამედიცინო ისტორიასთან და სხვა გამოკვლევებთან ერთად.

• კრეატინინის განსაზღვრა სისხლის შრატში (Creatinine);

• შარდოვანას აზოტის განსაზღვრა სისხლში (BUN);

• გლომერულური ფილტრაციის სიჩქარე (eGFR);

• ელექტროლიტების კონცენტრაციის განსაზღვრა სისხლში (Na⁺, K⁺, Ca²⁺, Cl⁻);

• სისხლის საერთო ანალიზი, ედს (CBC+ESR);

• C-რეაქტიული ცილის განსაზღვრა სისხლის შრატში, რაოდენობრივი (CRP);

• პროკალციტონინის რაოდენობრივი განსაზღვრა სისხლში (PCT);

• სისხლის ბაქტერიოლოგიური გამოკვლევა (ჰემოკულტურა) ანტიბიოტიკოგრამით;

• ცისტატინი C, სისხლში;

• შარდის საერთო ანალიზი (Urinalysis).

გამოყენებული წყაროები:

• idsociety.org - Therapeutic Monitoring of Vancomycin (IDSA Guidelines)

• ncbi.nlm.nih.gov - Vancomycin (StatPearls)

• mayocliniclabs.com - Vancomycin, Random, Serum

• ნინო ღულათავა - სამედიცინო დირექტორი;

• ნინო მურადაშვილი - ჰემატოლოგიის, ბიოქიმიის და იმუნოლოგიის მიმართულების ხელმძღვანელი;

• ლევან არჯევანიძე - კომერციული დირექტორი.