ANA 23 პანელი არის სისხლის ლაბორატორიული კვლევა, რომელიც განსაზღვრავს ანტინუკლეარულ ანტისხეულებს (ANA) - იმუნური სისტემის მიერ წარმოქმნილ იმუნოგლობულინებს, რომლებიც, ფიზიოლოგიური ნორმისგან განსხვავებით, საკუთარი ორგანიზმის უჯრედული კომპონენტების წინააღმდეგაა მიმართული.

ჩვეულებრივ, ანტისხეულები ორგანიზმს პათოგენების (ვირუსებისა და ბაქტერიების) გამომწვევებისგან იცავს. ანტინუკლეარული ანტისხეულები კი მიმართულია უჯრედის ბირთვის (ნუკლეუსის) კომპონენტების წინააღმდეგ - სწორედ აქედან მოდის მათი სახელწოდება. სისხლში ANA-ის დაბალი ტიტრის არსებობა შესაძლოა ფიზიოლოგიურ ნორმად მივიჩნიოთ, თუმცა მათი მაღალი დონე ხშირად აუტოიმუნურ დაავადებებზე მიუთითებს.

ANA 23 პანელი ერთ კვლევაში მოიცავს 23 სხვადასხვა სპეციფიკური ანტისხეულის განსაზღვრას. ეს საშუალებას იძლევა არა მხოლოდ დადგინდეს ANA-ის არსებობა, არამედ იდენტიფიცირდეს, რომელი კონკრეტული ანტისხეულებია გამოვლენილი. ცალკეული ანტისხეულები ასოცირებულია კონკრეტულ აუტოიმუნურ პათოლოგიებთან - მაგალითად: სისტემურ წითელ მგლურასთან, შეგრენის სინდრომთან, სკლეროდერმიასთან, შემაერთებელი ქსოვილის შერეულ დაავადებასთან.

პანელი ეხმარება ექიმს აუტოიმუნური დაავადებების დიფერენციალურ დიაგნოსტიკაში. შედეგი ყოველთვის უნდა შეფასდეს კლინიკურ სურათთან ერთად, რადგან დადებითი ANA ყოველთვის არ ნიშნავს პათოლოგიის არსებობას.

D ჰეპატიტის (დელტა) ვირუსის საწინააღმდეგო IgG ანტისხეულები (anti-HDV IgG) არის სისხლის შრატის ლაბორატორიული კვლევა, რომელიც ავლენს იმუნური სისტემის მიერ წარმოქმნილ G კლასის ანტისხეულებს D ჰეპატიტის ვირუსის (HDV) წინააღმდეგ. ანტისხეულები ცილებია, რომლებსაც ორგანიზმი ინფექციის საპასუხოდ გამოიმუშავებს.

D ჰეპატიტის ვირუსი არის ე.წ. „დეფექტური“ ვირუსი - ის ვერ მრავლდება და ვერ აზიანებს ღვიძლს B ჰეპატიტის ვირუსის (HBV) თანაარსებობის გარეშე. ამიტომ D ჰეპატიტი ვითარდება მხოლოდ იმ ადამიანებში, რომლებსაც უკვე აქვთ B ჰეპატიტის ინფექცია - ან ერთდროულად (კოინფექცია), ან B ჰეპატიტის ფონზე დამატებით (სუპერინფექცია).

IgG კლასის ანტისხეულები, როგორც წესი, ჩნდება მოგვიანებით და ხანგრძლივად ნარჩუნდება, რის გამოც anti-HDV IgG მიუთითებს ან მიმდინარე (ხშირად ქრონიკულ), ან გადატანილ HDV ინფექციაზე. დადებითი ანტისხეულების შემთხვევაში ვირუსის აქტიური რეპლიკაციის დასადასტურებლად საჭიროა HDV-ის გენეტიკური მასალის (RNA) განსაზღვრა.

D ჰეპატიტი ითვლება ვირუსული ჰეპატიტის ყველაზე მძიმე ფორმად, რადგან HBV-სთან ერთად ღვიძლის დაზიანებას აჩქარებს და ზრდის ღვიძლის ციროზისა და ჰეპატოცელულური კარცინომის რისკს - ამიტომ მისი დროული გამოვლენა მნიშვნელოვანია.

E ჰეპატიტის ვირუსის საწინააღმდეგო IgG ანტისხეულები (anti-HEV IgG) არის სისხლის შრატის ლაბორატორიული კვლევა, რომელიც ავლენს E ჰეპატიტის ვირუსის (HEV) წინააღმდეგ გამომუშავებულ G კლასის ანტისხეულებს.

E ჰეპატიტი ღვიძლის ანთებითი დაავადებაა, რომელსაც HEV იწვევს. ვირუსი ძირითადად ფეკალურ-ორალური გზით ვრცელდება - დაბინძურებული წყლის ან საკვების მეშვეობით, ასევე თერმულად არასაკმარისად დამუშავებული ხორცის (ზოონოზური გენოტიპები) მიღებით.

IgG კლასის ანტისხეულები ჩნდება დაავადების მწვავე ფაზის შემდეგ და ხანგრძლივად ნარჩუნდება, რის გამოც anti-HEV IgG, როგორც წესი, მიუთითებს გადატანილ ინფექციაზე ან ჩამოყალიბებულ იმუნიტეტზე. ის გამოიყენება დაავადების გვიან ეტაპზე, ან წარსულში ინფიცირების დასადასტურებლად.E ჰეპატიტი უმეტეს შემთხვევაში თავისთავად, 2–6 კვირაში გაივლის, თუმცა ორსულებში (განსაკუთრებით III ტრიმესტრში) და იმუნოდეფიციტური მდგომარეობის მქონე პაციენტებში შესაძლოა მძიმედ მიმდინარეობდეს.

Bordetella pertussis-ის (ყივანახველა) საწინააღმდეგო IgM ანტისხეულები არის ლაბორატორიული კვლევა, რომელიც აფასებს ორგანიზმის იმუნურ პასუხს ბაქტერია Bordetella pertussis-ის მიმართ. ეს ბაქტერია იწვევს ყივანახველას - მწვავე, მაღალკონტაგიოზურ რესპირაციულ ინფექციას, რომელსაც ახასიათებს ხანგრძლივი, შეტევითი (პაროქსიზმული) ხველა.

IgM კლასის ანტისხეულები (იმუნოგლობულინი M) არის ის ანტისხეულები, რომლებსაც ორგანიზმი ყველაზე ადრე გამოიმუშავებს ინფექციაზე საპასუხოდ. შესაბამისად, მათი გამოვლენა სისხლის შრატში მიუთითებს ახლახან გადატანილ ან მიმდინარე ინფექციაზე.

სეროლოგიური კვლევა, მათ შორის IgM-ის განსაზღვრა, ძირითადად დამხმარე მეთოდია და გამოიყენება დაავადების შედარებით გვიან ეტაპზე, როდესაც ხველა რამდენიმე კვირაა გრძელდება და პათოგენის უშუალო იდენტიფიკაცია (ნაცხის PCR ან ბაქტერიოლოგიური კულტურა) უკვე ნაკლებად ინფორმაციულია. ვაქცინაციის შემდგომ პერიოდში ორგანიზმში შესაძლოა ცირკულირებდეს IgM და IgG ანტისხეულები, რის გამოც შედეგის კლინიკური ინტერპრეტაციისას აუცილებელია ვაქცინაციის ისტორიის გათვალისწინება.

B ჰეპატიტის ვირუსის e ანტიგენი (HBeAg) არის ცილოვანი ნაწილაკი, რომელსაც B ჰეპატიტის ვირუსი (HBV) გამოიმუშავებს და ინფიცირებული ღვიძლის უჯრედებიდან სისხლში გამოყოფს. ამ ანტიგენის გამოვლენა სისხლში მიუთითებს ვირუსის აქტიურ რეპლიკაციაზე.

HBeAg არის ვირუსის აქტიური გამრავლებისა და ინფექციურობის მნიშვნელოვანი მაჩვენებელი. მისი დადებითი შედეგი მიუთითებს, რომ სისხლში ვირუსის მაღალი რაოდენობაა და ადამიანი მაღალი ინფექციური პოტენციალის მქონეა, ხოლო უარყოფითი შედეგი ჩვეულებრივ მიუთითებს ვირუსის დაბალ აქტივობასა და ნაკლებ ეპიდემიოლოგიურ საფრთხეზე. HBeAg ჩვეულებრივ ვლინდება მწვავე ინფექციის ადრეულ ეტაპზე, ვირუსის ზედაპირული ანტიგენის (HBsAg) გამოჩენიდან მალევე.

HBeAg ფასდება სხვა ჰეპატიტ B-ის მარკერებთან ერთად და ეხმარება ექიმს ქრონიკული B ჰეპატიტის ფაზის (ეტაპის) დადგენაში, ასევე - ანტივირუსული მკურნალობის ეფექტიანობის შეფასებაში. e ანტიგენის გაქრობა და მის ნაცვლად e ანტისხეულის (anti-HBe) გამოჩენა ჩვეულებრივ მიუთითებს ვირუსის აქტივობის შემცირებაზე.

anti-HBe (HBV) - B ჰეპატიტის ვირუსის e-ანტიგენის საწინააღმდეგო ანტისხეული (Hepatitis B e Antibody, anti-HBe) - არის B ჰეპატიტის ვირუსით (HBV) ინფიცირების სეროლოგიური მარკერი, რომელიც ეხმარება ექიმს დაავადების ფაზის (აქტიური/არააქტიური) დადგენასა და მისი მიმდინარეობის შეფასებაში.

B ჰეპატიტის e-ანტიგენი (HBeAg) ვირუსის აქტიური რეპლიკაციისა და მაღალი ინფექციურობის მაჩვენებელია. როცა ორგანიზმი ვირუსს აკონტროლებს, HBeAg ქრება და მის ნაცვლად ჩნდება anti-HBe - ამ მოვლენას სეროკონვერსია ეწოდება. anti-HBe-ის გამოჩენა, როგორც წესი, ემთხვევა ვირუსის დნმ-ის (HBV DNA) დონის კლებას და ღვიძლის ანთებითი პროცესის შემცირებას.

anti-HBe არასოდეს განიხილება იზოლირებულად - ის ფასდება B ჰეპატიტის სხვა მარკერებთან (HBsAg, HBeAg, anti-HBc, HBV DNA) ერთად, რათა გაიმიჯნოს მწვავე, ქრონიკული აქტიური და ქრონიკული არააქტიური ინფექცია.

მნიშვნელოვანია გვახსოვდეს, რომ არსებობს ვირუსის გენეტიკური ვარიანტებიც (precore/basal core promoter-ის მუტაციები), რომელთა დროსაც anti-HBe დადებითია, მაგრამ ვირუსი მაინც აქტიურად მრავლდება.

anti-HBe-ის გამოჩენა, როგორც წესი, აღნიშნავს HBeAg-დან სეროკონვერსიას და ასოცირდება ვირუსული რეპლიკაციის შემცირებასთან, თუმცა ის სრულებით არ ნიშნავს ინფექციის სრულ გაქრობას.

anti-HBc Total (B ჰეპატიტის ვირუსის ბირთვული ანტიგენის საერთო ანტისხეულები) არის სეროლოგიური კვლევა, რომელიც სისხლში ავლენს B ჰეპატიტის ვირუსის (HBV) ბირთვული ანტიგენის (Hepatitis B core antigen, HBcAg) მიმართ წარმოქმნილ საერთო ანტისხეულებს - როგორც IgM-ს, ისე IgG-ს.

ეს ანტისხეულები სისხლში შედარებით მალე ჩნდება - B ჰეპატიტის ინფექციის სიმპტომების დაწყების შემდეგ ან HBsAg-ის გამოვლენიდან მცირე ხანში. საწყის ფაზაში სინთეზირდება IgM ანტისხეულები, რომლებიც მიუთითებს მწვავე (ახალ) ინფექციაზე. შემდეგ მათ ენაცვლება IgG ანტისხეულები, რომლებიც სიცოცხლის ბოლომდე რჩება ორგანიზმში, როგორც წარსული HBV ინფექციის მუდმივი მარკერი.

anti-HBc Total ტესტი B ჰეპატიტის სრული სეროლოგიური პანელის ერთ-ერთი მთავარი კომპონენტია - ე.წ. „სამმაგი სკრინინგი“, რომელიც მოიცავს HBsAg-ს, anti-HBs-სა და anti-HBc Total-ს. CDC-სა და WHO-ს რეკომენდაციით, ეს სამმაგი პანელი მინიმუმ ერთხელ ცხოვრებაში რეკომენდებულია ყველა ზრდასრულისთვის.

anti-HBc Total განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ე.წ. „ფანჯრის (window) პერიოდის დროს - როცა HBsAg-ის დონე ეცემა დეტექტირებადი ზღვრის ქვემოთ, ხოლო anti-HBs ჯერ არ გამოვლენილა. ამ ფაზაში anti-HBc შესაძლოა იყოს ერთადერთი დადებითი მარკერი, რომელიც მიუთითებს ინფექციაზე. ვაქცინირებულ პირებს anti-HBc არ უვითარდებათ - ეს მახასიათებელი საშუალებას გვაძლევს განვასხვავოთ ვაქცინაციით მიღებული იმუნიტეტი ბუნებრივად გადატანილი ინფექციისგან.

B ჰეპატიტი არის ღვიძლის ვირუსული დაავადება, რომელიც გამოწვეულია B ჰეპატიტის ვირუსით (HBV). ვირუსი ვრცელდება სისხლისა და ბიოლოგიური სითხეების მეშვეობით - დაუცველი სქესობრივი კავშირით, ინფიცირებული სამედიცინო ინსტრუმენტებით (მათ შორის ნემსებით), ვერტიკალური გადაცემის გზით (დედიდან ახალშობილზე). B ჰეპატიტი შეიძლება იყოს მწვავე (ხანმოკლე) ან გადავიდეს ქრონიკულ ფორმაში (6 თვეზე მეტი ხანი), რასაც შესაძლოა ახლდეს გრძელვადიანი გართულებები - ღვიძლის ციროზი, ღვიძლის უკმარისობა, ჰეპატოცელულარული კარცინომა.

HBsAg (Hepatitis B surface antigen, B ჰეპატიტის ზედაპირული ანტიგენი) არის B ჰეპატიტის ვირუსის ზედაპირზე მდებარე ცილა. იგი წარმოადგენს უპირველეს სეროლოგიურ მარკერს, რომელიც სისხლში ჩნდება ინფიცირებიდან 1-9 კვირის შემდეგ (საშუალოდ - 4 კვირაში) და მიუთითებს B ჰეპატიტის აქტიურ ინფექციაზე - მწვავე ან ქრონიკული ფორმის სახით.

HBsAg-ის ანალიზი ფართოდ გამოიყენება როგორც დიაგნოსტიკისთვის, ასევე სკრინინგისთვის. CDC-სა და WHO-ს რეკომენდაციების მიხედვით, B ჰეპატიტის სკრინინგი რეკომენდებულია ყველა მოზარდისა და ზრდასრულისთვის (≥18 წლის ასაკში). ორსული ქალისთვის HBsAg-ის ტესტირება სავალდებულოა ყველა ორსულობაზე - სასურველია ორსულობის პირველ ტრიმესტრში.

თუ HBsAg შენარჩუნებულია 6 თვეზე მეტ ხანს, ეს მიუთითებს ქრონიკულ B ჰეპატიტზე.

ანტისხეულები B ჰეპატიტის ვირუსის ზედაპირული ანტიგენის (HBsAg) მიმართ - anti-HBs (HBsAb) - არის ანტისხეულები (იმუნური სისტემის მიერ წარმოქმნილი ცილოვანი ნაერთები), რომლებიც ვითარდება B ჰეპატიტით ინფიცირების ან ვაქცინაციის შედეგად. B ჰეპატიტი არის ღვიძლის ვირუსული ანთებითი დაავადება, რომელსაც იწვევს B ჰეპატიტის ვირუსი (HBV). ვირუსი გადაეცემა სისხლისა და სხეულის სხვა ბიოლოგიური სითხეების მეშვეობით.

კვლევის დროს ფასდება სისხლში anti-HBs ანტისხეულების რაოდენობრივი მაჩვენებელი, რაც საშუალებას იძლევა შეფასდეს B ჰეპატიტის მიმართ ორგანიზმის იმუნური დაცვის მდგომარეობა - როგორც ვაქცინის ეფექტიანობა, ასევე გადატანილი ინფექციის შემდეგ ჩამოყალიბებული ბუნებრივი იმუნიტეტი.

anti-HBs ერთ-ერთი ძირითადი მარკერია B ჰეპატიტის სეროლოგიურ პანელში HBsAg-სა (ზედაპირული ანტიგენი) და anti-HBc-სთან (ბირთვული ანტისხეულები) ერთად. სრული სურათის მისაღებად ხშირად რეკომენდებულია მათი ერთობლივად გამოკვლევა, რაც შესაძლებელს ხდის მწვავე ინფექციის, ქრონიკული მატარებლობის, გადატანილი ინფექციისა და ვაქცინაციით მიღებული იმუნიტეტის ერთმანეთისგან დიფერენცირებას.

ცისტიცერკის საწინააღმდეგო IgG ანტისხეულები (Cysticercus IgG) არის სისხლის შრატის (ან, საჭიროების შემთხვევაში, ცერებროსპინური სითხის) ლაბორატორიული კვლევა, რომელიც ავლენს ღორის ტენიის (Taenia solium) ლარვული ფორმის - ცისტიცერკის - წინააღმდეგ გამომუშავებულ G კლასის ანტისხეულებს.

ცისტიცერკოზი არის პარაზიტული დაავადება, რომელიც ვითარდება მაშინ, როდესაც ადამიანი მოიხმარს Taenia solium-ის კვერცხებით დაბინძურებულ საკვებს ან წყალს. კვერცხებიდან გამოსული ლარვები სისხლით ვრცელდება და ცისტების სახით ლოკალიზდება ქსოვილებში - კუნთებში, კანქვეშ, თვალში და, ყველაზე მნიშვნელოვანი, თავის ტვინში (ნეიროცისტიცერკოზი).

ნეიროცისტიცერკოზი ეპილეფსიის (კრუნჩხვების) ერთ-ერთი წამყვანი მიზეზია მსოფლიოს ბევრ ენდემურ რეგიონში. სეროლოგიური კვლევა გამოიყენება დიაგნოზის დამატებითი ვერიფიკაციისთვის, კლინიკურ სურათთან და ვიზუალიზაციის (კომპიუტერული ან მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფიის) მონაცემებთან ერთად.ცისტიცერკოზის დიაგნოზი ვერ დაისმება მხოლოდ ანტისხეულების კვლევის საფუძველზე - შედეგი ყოველთვის ფასდება ვიზუალიზაციური კვლევებისა და კლინიკური სურათის გათვალისწინებით.

C-პეპტიდი არის პეპტიდი, რომელიც შედგება 31 ამინომჟავისგან. ის პანკრეასის ბეტა უჯრედებში გამოიყოფილი პროინსულინის, ინსულინისა და C-პეპტიდად დაშლის შედეგად წარმოიქმნება. C-პეპტიდი ინსულინთან ერთად სისხლში ცირკულირებს და ორგანიზმიდან ძირითადად თირკმელების საშუალებით გამოიყოფა. მისი ნახევარგამოყოფის პერიოდი 3-4-ჯერ აღემატება ინსულინისას, ამიტომ C-პეპტიდის დონე უფრო სტაბილური მაჩვენებელია ინსულინთან შედარებით. C-პეპტიდის განსაზღვრა საშუალებას გვაძლევს, შევაფასოთ ინსულინის სეკრეციის დონე. C-პეპტიდს არ ახასიათებს ბიოლოგიური აქტივობა.

anti-HCV კვლევა გულისხმობს სისხლში C ჰეპატიტის ვირუსის (HCV) მიმართ წარმოქმნილი ანტისხეულების გამოვლენას. C ჰეპატიტი ღვიძლის ვირუსული ანთებითი დაავადებაა, რომელიც ძირითადად ჰემატოგენური გზით გადაეცემა (ინფიცირებული ნემსით, არასტერილური სამედიცინო მანიპულაციით, ტატუირებით, ნაკლებად - სქესობრივი გზით ან ვერტიკალურად - დედიდან შვილზე).

ანტისხეულები იწარმოება იმუნური სისტემის მიერ ვირუსთან კონტაქტის შემდეგ და, როგორც წესი, სისხლში ვლინდება ინფიცირებიდან 8-12 კვირის შემდეგ. ე.წ. „ფანჯრის პერიოდი“ გულისხმობს ინტერვალს ინფიცირებიდან ანტისხეულების გამოვლენამდე, როდესაც დიაგნოსტიკა შესაძლოა ცრუ-უარყოფითი იყოს (აღნიშნული ინტერვალი შესაძლოა 6 თვემდე გაგრძელდეს).

anti-HCV არის C ჰეპატიტის სკრინინგული პირველი რიგის კვლევა. დადებითი (რეაქტიული) შედეგი მხოლოდ მიუთითებს ვირუსთან გადატანილ კონტაქტზე და არ ადგენს ვირუსის რეპლიკაციურ აქტივობას. დიაგნოზის დასადასტურებლად აუცილებელია დამატებითი კვლევა - HCV RNA-ის (ვირუსის გენეტიკური მასალის) განსაზღვრა.

ინფიცირებულ პირთა ნაწილი (დაახლოებით 15-25%) სპონტანურად განიკურნება, დანარჩენ შემთხვევებში კი ვითარდება ქრონიკული ჰეპატიტი, რომელმაც დროთა განმავლობაში შესაძლოა გამოიწვიოს ღვიძლის ფიბროზი, ციროზი ან ჰეპატოცელულარული კარცინომა. თანამედროვე ანტივირუსული თერაპია ხელმისაწვდომი და მაღალი ეფექტიანობისაა.

D ვიტამინი (Vitamin D3) ორგანიზმში ორი ძირითადი ფორმით არსებობს: ვიტამინი D2 (ერგოკალციფეროლი) და ვიტამინი D3 (ქოლეკალციფეროლი). D ვიტამინი (D Vitamin) გამოიმუშავდება მზის ულტრაიისფერი (UVB) სხივების ზემოქმედებით. ცხიმით მდიდარი თევზი (ორაგული, სკუმბრია, ქაშაყი), კვერცხის გული, საქონლის ხორცი, რძე და სხვა საკვები წარმოადგენს D ვიტამინის წყაროს. საკვებით მიღებული ან კანში სინთეზირებილი ვიტამინი D არ არის ბიოლოგიურად აქტიური. აქტივაციისთვის საჭიროა ფერმენტული გარდაქმნა (ჰიდროქსილირება), რომელიც მიმდინარეობს ღვიძლსა და თირკმელებში.

D ვიტამინი ცხიმში ხსნადი ვიტამინია, რომლის ძირითადი მოცირკულირე ფორმაა 25-ჰიდროქსივიტამინი D (25(OH)D. D ვიტამინი ხელს უწყობს ნაწლავებში კალციუმისა და ფოსფატის შეწოვას, ამცირებს თირკმელში მათ ექსკრეციას და არეგულირებს ოსტეობლასტების ფუნქციას, რაც მნიშვნელოვანია ძვლის ნორმალური განვითარებისა და სტრუქტურის შენარჩუნებისთვის. D ვიტამინი ასევე მნიშვნელოოვანია იმუნური და ნერვული სისტემების ნორმალური ფუნქციონირებისთვის.

D ვიტამინის დეფიციტი ხშირია განსაკუთრებით მოზარდებში, ქალებსა და მოხუცებში.

მისი დეფიციტის მიზეზებია:

• მზის არასაკმარისი ზემოქმედება;
• ნაწლავებში D ვიტამინის შეწოვის შემცირება;
• საკვებით არასაკმარისი D ვიტამინის მიღება;
• სხვადასხვა პათოლოგიური მდგომარეობა (მაგ. ნეფროზული სინდრომი, ღვიძლის დაავადებები და სხვა).

E ჰეპატიტის ვირუსის საწინააღმდეგო IgM ანტისხეულები (anti-HEV IgM) არის სისხლის შრატის ლაბორატორიული კვლევა, რომელიც ავლენს E ჰეპატიტის ვირუსის (HEV) წინააღმდეგ გამომუშავებულ M კლასის ანტისხეულებს.

IgM კლასის ანტისხეულები ორგანიზმში ყველაზე ადრე ჩნდება - ინფიცირებიდან მალევე - და, როგორც წესი, რამდენიმე თვის შემდეგ ქრება. ამიტომ anti-HEV IgM-ის გამოვლენა მიუთითებს მწვავე (მიმდინარე) E ჰეპატიტის ინფექციაზე.

E ჰეპატიტი ღვიძლის ანთებაა, რომელიც ფეკალურ-ორალური გზით - ძირითადად დაბინძურებული წყლის მეშვეობით - გადაეცემა. კლინიკურ სიმპტომატიკაში შედის სიყვითლე, მუქი შარდი, ასთენია, გულისრევა და ანორექსია. დაავადება უმეტესად თავისთავად გაივლის 2–6 კვირაში.anti-HEV IgM განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ორსულებში მწვავე E ჰეპატიტის გამოსავლენად, რადგან ამ პერიოდში ინფექცია გართულებების მაღალ რისკთან ასოცირდება.

A ჰეპატიტის ვირუსის საწინააღმდეგო IgG ანტისხეულები (anti-HAV IgG) არის სისხლის შრატის ლაბორატორიული კვლევა, რომელიც ავლენს A ჰეპატიტის ვირუსის (HAV) წინააღმდეგ გამომუშავებულ G კლასის ანტისხეულებს.

A ჰეპატიტი ღვიძლის ანთებითი დაავადებაა, რომელიც ფეკალურ-ორალური გზით - დაბინძურებული საკვების ან წყლის, ან ინფიცირებულ ადამიანთან მჭიდრო კონტაქტის მეშვეობით - გადაეცემა. დაავადება, როგორც წესი, თავისთავად გაივლის და ქრონიკულ ფორმაში არ გადადის.

IgG კლასის ანტისხეულები ჩნდება დაავადების რეკონვალესცენციის ფაზაში და მთელი ცხოვრების განმავლობაში ნარჩუნდება. ისინი ან წარსულში გადატანილ ინფექციაზე, ან ვაქცინაციით მიღებულ სტაბილურ იმუნიტეტზე მიუთითებენ. ამიტომ anti-HAV IgG ძირითადად გამოიყენება იმუნიტეტის (დაცვის) შესაფასებლად და არა მწვავე ინფექციის დიაგნოსტიკისთვის.anti-HAV IgG დადებითი შედეგი ჩვეულებრივ ნიშნავს, რომ ადამიანი დაცულია A ჰეპატიტისგან - ან გადატანილი ინფექციის, ან ვაქცინაციის შედეგად.

A ჰეპატიტის ვირუსის საწინააღმდეგო IgM ანტისხეულები (anti-HAV IgM) არის სისხლის შრატის ლაბორატორიული კვლევა, რომელიც ავლენს A ჰეპატიტის ვირუსის (HAV) წინააღმდეგ გამომუშავებულ M კლასის ანტისხეულებს.

IgM კლასის ანტისხეულები ორგანიზმში ყველაზე ადრე ჩნდება - სიმპტომების დაწყებამდე რამდენიმე დღით ადრე - და, როგორც წესი, ინფიცირებიდან დაახლოებით 6 თვის შემდეგ ქრება. ამიტომ anti-HAV IgM არის მწვავე (მიმდინარე) A ჰეპატიტის მთავარი დიაგნოსტიკური მარკერი.

A ჰეპატიტი ღვიძლის ანთებაა, რომელიც ფეკალურ-ორალური გზით ვრცელდება. კლინიკურ სიმპტომატიკაში შედის სიყვითლე, მუქი შარდი, ღია ფერის განავალი, ასთენია, გულისრევა და მუცლის ტკივილი. დიაგნოზის დასმა მხოლოდ სიმპტომებით შეუძლებელია, რადგან ისინი სხვა ვირუსული ჰეპატიტებისგან არ განსხვავდება - ამიტომ საჭიროა ლაბორატორიული კვლევა.anti-HAV IgM დადებითი შედეგი, შესაბამისი სიმპტომების ფონზე, მწვავე A ჰეპატიტის ინფექციის მაჩვენებელია.