შედეგი უარყოფითი (ანტისხეულები არ გამოვლინდა):

ორჯაჭვიანი დნმ-ის საწინააღმდეგო ანტისხეულები არ არის ნაპოვნი. ეს ამცირებს სისტემური წითელი მგლურას ალბათობას, მაგრამ სრულად არ გამორიცხავს დიაგნოზს - პაციენტთა მნიშვნელოვან ნაწილში ეს ანტისხეულები არ ვლინდება, განსაკუთრებით დაავადების ადრეულ სტადიაზე ან რემისიის პერიოდში. ასეთ შემთხვევებში დიაგნოზი ეყრდნობა კლინიკურ სურათს და სხვა იმუნოლოგიურ მარკერებს.

შედეგი დადებითი (ანტისხეულები გამოვლინდა):

დადებითი შედეგი შესაბამისი კლინიკური სურათის ფონზე მნიშვნელოვნად ამყარებს სისტემური წითელი მგლურას დიაგნოზს. კლინიკური მნიშვნელობა:

• ანტისხეულების მაღალი დონე ხშირად ასოცირდება დაავადების აქტიურ ფაზასთან;

• განსაკუთრებით მჭიდროა კავშირი თირკმლის დაზიანებასთან (ლუპუს-ნეფრიტთან / მგლურას ნეფრიტთან) - აქტიური ნეფრიტის დროს დადებითი შედეგის ალბათობა ყველაზე მაღალია;

• დონის მატება მეთვალყურეობის პროცესში შესაძლოა წინ უსწრებდეს დაავადების გამწვავებას;

• დონის კლება ეფექტიანი მკურნალობის ფონზე ჩვეულებრივ დაავადების აქტივობის შემცირებაზე მიუთითებს.

დადებითი შედეგი, უფრო იშვიათად და ჩვეულებრივ დაბალ დონეზე, შესაძლოა გამოვლინდეს სხვა მდგომარეობების დროსაც:

• სხვა სისტემური ავტოიმუნური დაავადებები (შეგრენის / სიოგროენის სინდრომი, შერეული შემაერთებელქსოვილოვანი დაავადება, ავტოიმუნური ჰეპატიტი);

• მედიკამენტით გამოწვეული მგლურა;

• ქრონიკული ვირუსული ინფექციები;

• იშვიათად - ჯანმრთელ ადამიანებში, განსაკუთრებით ხანდაზმულ ასაკში.

მნიშვნელოვანი შენიშვნები ინტერპრეტაციისთვის:

• სხვადასხვა მეთოდი (Farr-ის რადიოიმუნური ანალიზი, ELISA, Crithidia luciliae-ს იმუნოფლუორესცენცია) განსხვავებულ მგრძნობელობასა და სპეციფიკურობას ავლენს, ამიტომ სხვადასხვა მეთოდით მიღებული შედეგები პირდაპირ არ არის შესადარებელი;

• დინამიკის სწორად შესაფასებლად კვლევა უნდა ტარდებოდეს ერთსა და იმავე ლაბორატორიაში, ერთი და იმავე მეთოდით;

• შედეგი ყოველთვის უნდა შეფასდეს კომპლემენტის C3 და C4 კომპონენტების დონესთან, შარდის ანალიზთან და თირკმლის ფუნქციის მაჩვენებლებთან ერთად;

• ანტისხეულების დონე დამოუკიდებლად არ განსაზღვრავს მკურნალობის ცვლილებას - გადაწყვეტილება მიიღება კლინიკური მდგომარეობის საფუძველზე.

ლაბორატორიული კვლევის შედეგები ყოველთვის უნდა შეფასდეს ექიმის მიერ პაციენტის სამედიცინო ისტორიასთან (ანამნეზურ მონაცემებთან) და სხვა გამოკვლევების შედეგებთან ერთად.

• ანტინუკლეარული ანტისხეულები (ANA);

• ANA 23, პანელი;

• კომპლემენტის C3 კომპონენტის განსაზღვრა სისხლში (Complement C3);

• კომპლემენტის C4 კომპონენტის განსაზღვრა სისხლში (Complement C4);

• სისხლის საერთო ანალიზი, ედს (CBC+ESR);

• ერითროციტების დალექვის სიჩქარის განსაზღვრა (ESR);

• C-რეაქტიული ცილის განსაზღვრა სისხლის შრატში, რაოდენობრივი (CRP);

• შარდის საერთო ანალიზი (Urinalysis);

• ცილის განსაზღვრა 24-საათიან შარდში (Protein, 24h Urine);

• კრეატინინის განსაზღვრა სისხლის შრატში (Creatinine);

• ანტიკარდიოლიპინური ანტისხეულები IgG (Anti-Cardiolipin IgG);

• ანტიკარდიოლიპინური ანტისხეულები IgM (Anti-Cardiolipin IgM);

• ანტიბეტა 2 გლიკოპროტეინი IgG (Anti β-2 Glycoprotein IgG);

• ანტიბეტა 2 გლიკოპროტეინი IgM (Anti β-2 Glycoprotein IgM);

• მგლურას ანტიკოაგულანტის განსაზღვრა სისხლში (Lupus anticoagulant, LA);

• კუმბსის პირდაპირი რეაქცია (DAT).

გამოყენებული წყაროები:

• medlineplus.gov - Autoantibody Testing

• academic.oup.com - Anti-dsDNA Testing Specificity for Systemic Lupus Erythematosus: A Systematic Review

• frontiersin.org - Mechanisms of Kidney Injury in Lupus Nephritis - the Role of Anti-dsDNA Antibodies

• ნინო ღულათავა - სამედიცინო დირექტორი;

• ნინო მურადაშვილი - ჰემატოლოგიის, ბიოქიმიის და იმუნოლოგიის მიმართულების ხელმძღვანელი;

• ლევან არჯევანიძე - კომერციული დირექტორი.