ანტიფოსფოლიპიდური ანტისხეულები IgM (Anti - Phospholipid IgM)

ფასი: 45 ₾

კვლევის შესახებ

ანტიფოსფოლიპიდური ანტისხეულები IgM (Anti-Phospholipid Antibodies IgM) არის ავტოანტისხეულები, რომლებიც მიმართულია უჯრედის მემბრანის ფოსფოლიპიდების (კარდიოლიპინი, ფოსფატიდილსერინი) ან მათთან დაკავშირებული ცილების (β2-გლიკოპროტეინი I) წინააღმდეგ. IgM კლასის ანტისხეულები პირველად ჩნდება იმუნური პასუხის ადრეულ ფაზაში.

ანტიფოსფოლიპიდური IgM ანტისხეულები ანტიფოსფოლიპიდური სინდრომის (APS) ერთ-ერთი ლაბორატორიული კრიტერიუმია (სიდნეის კრიტერიუმები, 2006). APS არის აუტოიმუნური დაავადება, რომელიც ხასიათდება არტერიული და ვენური თრომბოზებით (სისხლძარღვთა ოკლუზია) და ორსულობის გართულებებით (განმეორებითი სპონტანური აბორტი, ნაყოფის სიკვდილი, პრეეკლამფსია).

IgM კლასის ანტიფოსფოლიპიდური ანტისხეულები IgG კლასთან შედარებით ნაკლებად სპეციფიკურია APS-ის მიმართ და უფრო ხშირად მცირე ტიტრის სახით გამოვლინდება ჯანმრთელ პირებში, აგრეთვე - ინფექციური დაავადებების ფონზე. თუმცა, განმეორებითი, საშუალო ან მაღალი ტიტრის IgM ანტისხეულები კლინიკურად მნიშვნელოვანია და გათვალისწინებული უნდა იყოს APS-ის დიაგნოსტიკაში.

IgG და IgM ანტისხეულების კომბინირებული შეფასება (ლუპუს ანტიკოაგულანტთან და anti-β2-გლიკოპროტეინი I-თან ერთად) უზრუნველყოფს APS-ის უფრო სრულყოფილ ლაბორატორიულ დიაგნოსტიკას.

ანტიფოსფოლიპიდური IgM ანტისხეულების ერთჯერადი დადებითობა არ ადასტურებს APS-ის დიაგნოზს - საჭიროა შედეგის დადასტურება 12 კვირის შემდეგ, ტრანზიტორული (ხანმოკლე, ინფექციასთან ასოცირებული) ანტისხეულების გამოსარიცხად.

რა შემთხვევაში უნდა ჩაიტაროთ კვლევა?

კვლევის ჩატარება რეკომენდებულია შემდეგ შემთხვევებში:

• გაურკვეველი მიზეზის არტერიული ან ვენური თრომბოზი (განსაკუთრებით - ახალგაზრდა ასაკში);

• ფილტვის თრომბოემბოლია;

• ცერებრალური ვენების თრომბოზი;

• ცერებრალური ინსულტი ან ტრანზიტორული იშემიური შეტევა ახალგაზრდა ასაკში;

• განმეორებითი სპონტანური აბორტი (3 ან მეტი 10 კვირამდე);

• ნაყოფის შიდასაშვილოსნოო სიკვდილი 10 კვირის შემდეგ;

• პრეტერმინული მშობიარობა მძიმე პრეეკლამფსიის, ეკლამფსიის ან პლაცენტური უკმარისობის გამო;

• სისტემური წითელი მგლურა (SLE);

• სხვა აუტოიმუნური დაავადებები (რევმატოიდული ართრიტი, შეგრენის სინდრომი);

• თრომბოციტოპენია გაურკვეველი მიზეზით;

• ჰემოლიზური ანემია (აუტოიმუნური);

• Livedo reticularis (კანის სპეციფიკური სისხლძარღვოვანი გამოვლენა);

• გაუხსნელად გახანგრძლივებული aPTT-ის ფონზე გამოვლენილი ლუპუს ანტიკოაგულანტი;

• ბიოლოგიური ცრუ-დადებითი VDRL/RPR ტესტი (სიფილისზე);

• APS-ის ეჭვი, თუ IgG ანტისხეულები უარყოფითია, მაგრამ კლინიკური სურათი დამახასიათებელია.

ინტერპრეტაცია

ანტიფოსფოლიპიდური IgM ანტისხეულების მაღალი მაჩვენებელი (განსაკუთრებით - საშუალო ან მაღალი ტიტრის, რომელიც დასტურდება 12 კვირის შემდეგ) ასოცირდება შემდეგ მდგომარეობებთან:

• პირველადი ანტიფოსფოლიპიდური სინდრომი (APS);

• მეორადი APS (სისტემურ წითელ მგლურასთან და სხვა აუტოიმუნურ დაავადებებთან კავშირში);

• კატასტროფული ანტიფოსფოლიპიდური სინდრომი (CAPS);

• თრომბოზული გართულებების მომატებული რისკი (განსაკუთრებით სხვა ანტიფოსფოლიპიდურ ანტისხეულებთან კომბინაციით);

• ორსულობასთან ასოცირებული გართულებების (განმეორებითი აბორტი, პრეეკლამფსია, ნაყოფის ზრდის შეფერხება - IUGR) მომატებული რისკი.

ცრუდადებითი ან ხანმოკლე IgM მომატება (კლინიკურად ხშირად უმნიშვნელო) შესაძლოა გამოვლინდეს შემდეგ შემთხვევებში:

• მწვავე ვირუსული ინფექციები (HIV, ჰეპატიტი C, EBV, CMV, პარვოვირუს B19);

• ბაქტერიული ინფექციები (სიფილისი, ლაიმის დაავადება, ლეპტოსპიროზი);

• პარაზიტული ინფექციები (მალარია, ლეიშმანიოზი);

• ცხელება, სეფსისი;

• ზოგიერთი მედიკამენტი (პროკაინამიდი, ქინიდინი, ფენოთიაზინები, β-ბლოკატორები);

• ონკოლოგიური დაავადებები;

• ხანდაზმულ ასაკთან დაკავშირებული მცირე ტიტრის მომატება (კლინიკურად უმნიშვნელო);

• პოლიკლონური IgM გამოყოფა ქრონიკული ანთებითი მდგომარეობების დროს.

ანტიფოსფოლიპიდური IgM ანტისხეულების მნიშვნელობა ყოველთვის ფასდება ანტიფოსფოლიპიდური პანელის სხვა მარკერებთან (IgG, ლუპუს-ანტიკოაგულანტი, anti-β2-გლიკოპროტეინ I - anti-β2GPI) კომპლექსში.

ლაბორატორიული კვლევის შედეგები ყოველთვის უნდა შეფასდეს ექიმის მიერ პაციენტის სამედიცინო ისტორიასთან და სხვა გამოკვლევებთან ერთად.